وریز وجوهات
  ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبدالله بن علي بن الحسن بن زيد بن السبط الاكبر الامام ابي محمد الحسن المجتبي عليه‌الصلوة و السلام یكي از اعاظم ذرّيه‌ی رسول و فرزندان مرتضي و بتول صلوات الله عليهم‌ اجمعين و از شخصيت‎ها و معاريف علماي اهل‎بيت و...
دوشنبه: 26/آذر/1397 (الاثنين: 8/ربيع الثاني/1440)

* سخن‌گفتن با خدا را از امیرمؤمنان علی(ع) بیاموزیم

باید ادب سخن‌گفتن در این عرصه را از حضرت امیرالمؤمنین(ع) فرابگیریم:

«سُبْحَانَكَ‏ مَا أَعْظَمَ‏ شَأْنَكَ، سُبْحَانَكَ‏ مَا أَعْظَمَ‏ مَا نَرَى مِنْ
 
خَلْقِكَ، وَمَا أَصْغَرَ كُلَّ عَظِیمَةٍ فِي جَنْبِ قُدْرَتِكَ، وَمَا أَهْوَلَ مَا نَرَى مِنْ‏ مَلَكُوتِكَ، وَمَا أَحْقَرَ ذَلِكَ فِیمَا غَابَ عَنَّا مِنْ سُلْطَانِكَ، وَمَا أَسْبَغَ نِعَمَكَ فِی الدُّنْیا، وَمَا أَصْغَرَهَا فِی نِعَمِ الْآخِرَة».[1]
 

1. «منزّهی از هر عیب، چه بزرگ است شأن تو؛ منزهی چه عظیم است آنچه از مخلوقاتت که می‏‌بینیم، و چه کوچک است هر عظمتی در مقابل قدرت تو، و چه دهشت‌آور است آنچه از ملکوت تو مشاهده می‏‌نماییم و چه اندازه حقیر است آنچه دیده می‌‏شود در برابر آنچه از سلطنت تو برای ما ناپیداست، و چه گسترده و فراوان است نعمت‌‌هایت در این دنیا، و چقدر کوچک است در برابر نعمت‌های آخرتت». نهج البلاغه، خطبه ۱۰۹ .

نويسنده: