وریز وجوهات
بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحيمِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا کُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللّهُ و الصَّلاة وَالسَّلام عَلی اَشرَفِ الاَنبياءِ وَالمُرسَلين وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ المَعصُومينَ سِيَّمَا بَقِيَّةَ...
يكشنبه: 1/مهر/1397 (الأحد: 12/محرم/1440)

* شایسته‌سالاری

اگر فقط منافع، و سود مادّي و اقتصادي معيار باشد، كه همه چيز و همه شايستگي را از دريچه بازده اقتصادي آن ببينيم، هر كاري كه بازده مادّي آن بيشتر باشد، آن کار براي هر يك از مرد و زن، شايسته‌تر است، اگرچه هزاران خيانت و جنايت در آن باشد، و اگرچه شرف انسانيّت در آن پایمال شود.

امّا اگر معيارِ شايستگي، ضوابطي عالي‌تر از اين ضابطه باشد، و براي انسان، كرامتي در نظر گرفته شود، و زن را داراي آن ارزش‌هاي انساني بدانيم، و اجتماعي را كه بدون همكاري صميمانه زن و مرد، و رابطه همانندي:

﴿هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُم لِبَاسٌ لَهُنَّ﴾؛[1]

برپا نخواهد شد، در نظر بگيريم، بايد بگوييم زندگي انساني

 

بدون همكاري مرد و زن، سعادتمندانه و قابل اعتماد، و آرام‌بخش نخواهد بود.

سهم هر يك از اين دو در تحقّق هدف‌هاي مدني، و اجتماعي و ترقّي جامعه بسيار مهمّ است كه هر كدام نباشند و سهم خود را ايفا نكنند، جامعه نمي‌تواند به سير خود ادامه دهد، بلكه به سوي انقراض و زوال خواهد رفت.

با قطع نظر از مسأله توالد و تناسل و بقای نوع، اگر زن و مرد بخواهند موضع خود را رها كنند، و مثلاً تمام كارها و مشاغل سبك و سنگين را براساس تساوي كامل توزيع نمايند، كه نقش خاصّ زن و مرد در اجتماع ظاهر نباشد، و شايستگي‌هايي كه هر يك از اين دو براي بعضی مشاغل دارند در نظر گرفته نشود، مسلّم چرخ اجتماع چنانكه بايد گردش نخواهد كرد، بلكه گرفتار ركود و توقّف خواهد شد.

 

[1]. «آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها (هر دو زينت هم و سبب حفظ يكديگريد)». بقره، 187.

نويسنده: 
کليد واژه: