رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
سه شنبه: 25/مرد/1401 (الثلاثاء: 18/محرم/1444)

ای كاش فردا نمی‌شد

خدایا چه می‌شد اگر امشب را آن فردا نبود و تا صبح روز قیامت، بامدادش نبود و در فردایش آن جنایات هولناكی كه تا آن تاریخ سابقه نداشت و بعد از آن همانند و نظیرش اتفاق نخواهد افتاد، رخ نمی‌داد و تاریخ بشریت، سیاه و آن‌چنان پر از ننگ و عار نمی‌گردید و اوج بی‌رحمی، بی‌وجدانی و درنده‌خویی این بشر، كه از هیچ مخلوق دیگری ظهور نمی‌كند نشان داده نمی‌شد، و آن

 

ددمنشانی كه در صحرای كربلا برای ارتكاب بزرگ‌ترین جرایم تاریخ گرد آمده بودند فرصت این‌همه گستاخی و اظهار خباثت نفس را نمی‌یافتند.

آنان بدترین جنایت‌كارانی بودند كه خود را به جیفة دنیا و به یزید و ابن‌زیاد ـ آن جرثومه‌ها و تجسّم ستمكاری، بی‌شرافتی، پستی، پلیدی و همة رذایل اخلاقی و آن دشمنان مردمان مستضعف ـ فروخته بودند.

خدایا! اگر امشب به پایان نمی‌رسید، شمر و سنان و ابن‌سعد و حرمله و دیگر شقاوت‌پیشگانی كه اولیای تو را محاصره كرده بودند نمی‌توانستند آن‌همه شقاوتی را كه از خود نشان دادند در دفتر سیاه بنی‌نوع انسان، ثبت نمایند و میلیاردها بشری را كه در طول تاریخ آمده و می‌آیند سرافكنده و شرمنده سازند.

خدایا! چه می‌شد اگر خورشید و ماهَت از حركت باز می‌ایستادند و زمین از گردش باز مانده بود تا در فردای امشب، عزیزترین و بهترین بندگان تو، حسین‌(علیه‌السلام) و یارانش به دست دشمنان تو به شهادت نمی‌رسیدند و آن‌همه مصائب جانكاه بر اهل‌بیت پیغمبر(ص) تو وارد نمی‌شد؟

امّا خدایا! تو خود صاحب این جهانی و دنیا را دار امتحان و آزمایش، قرار دادی و فرمودی:

 

﴿لِیَبْلُوَكُمْ أَیُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً﴾؛[1]

به قضاوقدر تو ارزش انسان‌ها ظاهر می‌شود. تا آنها كه بالاترین مراتب كمال انسانیت را دارند در اعلامِ:

﴿إِنَّ اللّٰهَ اشْتَرَى‏ مِنَ الْمُؤْمِنینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ﴾؛[2]

و تو را بهترین مشتری شناخته و خود را به تو فروخته شناخته شوند. و هم آنهایی كه در اسفل‌السّافلین مكان می‌گیرند و

﴿أُولَئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ﴾؛[3]

توصیفی از خباثتشان است، خود را معرفی كرده و بشناسانند.

﴿لَا یُسْئَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَهُمْ  یُسْئَلُونَ﴾[4]
﴿أَنْتَ الْعَلِیمُ الْحَكِیمُ﴾.[5]
 

[1]. ‌هود، 7. «تا شما را بیازماید كه عمل كدام‌یك از شما نیكوتر است».

[2]. توبه، 111. «خداوند جان‌ها و اموال مؤمنین را به قیمت بهشت از آنان خریداری كرده است».

[3]. اعراف، 179. «آنان مانند چهارپایان، بلكه بسی گمراه‌تر هستند».

[4]. انبیاء، 23. «(خداوند) از هرآنچه می‌كند بازخواست نشود و خلق از كردارشان بازخواست می‌شوند».

[5]. بقره، 32 .«و تو دانایی و كارهایت حكیمانه است».

موضوع: 
نويسنده: