رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
سه شنبه: 25/مرد/1401 (الثلاثاء: 18/محرم/1444)

امام‌(علیه‌السلام) و بیداری انسان

امام‌(علیه‌السلام) برای حفظ دین خدا و نجات امّت، مصائب جانكاهی را از داغ جوانان و برادران، اسارت بانوان و شهادت اصحاب، پذیرا شد و میان آخرت، دنیا، خدا، خلق، عزّت و ذلّت و در نهایت میان بهشت و دوزخ و بین شهادت خود و همة بستگان عزیز اسارت اهل‌بیت و بیعت و تسلیم، مخیّر شد و با آن تصمیم قاطع و عزم راسخ و غیر قابل بازگشت، خدا، قرآن، اسلام و حمایت از حقوق جامعه و شهادت خود و همة آن مصیباتی را كه هركدامش برای اینكه تهمتن‌ترین افراد را به تسلیم وادار كند، اختیار فرمود و صدای بلند و رسای او:

«أَلَا إِنَّ الدَّعِیَّ ابْنَ الدَّعِیِّ قَدْ رَكَزَ بَیْنَ اثْنَتَیْنِ بَیْنَ السِّلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَهَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ یَأْبَی اللّٰهُ لَنَا ذَلِكَ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤمِنُونَ وَحُجُورٌ طَابَتْ وَطَهُرَتْ وَأُنـُوفٌ

 

حَمِیَّةٌ وَنُفُوسٌ أَبِیَّـةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَی مَصَارِعِ الْكِرَامِ».[1]

عالم به خواب خفتة اسلام را بیدار كرد.

 

[1]. ابن‌طاووس، اللهوف، ص59. «آگاه باشید كه این فرومایه (ابن‌زیاد) و فرزند فرومایه، مرا در بین دو راهی شمشیر (شهادت) و ذلّت (زندگی) قرار داده است و هیهات! كه ما به زیر بار ذلّت برویم؛ زیرا خدا و رسولش و مومنان از اینكه ما پذیرای ذلّت باشیم، ابا دارد و دامن‌های پاك مادران ما و مغزهای با‌غیرت و نفوس باشرافت پدران ما اجازه نمی‌دهند كه اطاعت افراد لئیم و پست را بر کشته‌شدن مردان بافضیلت، مقدّم بداریم».

موضوع: 
نويسنده: