رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
سه شنبه: 25/مرد/1401 (الثلاثاء: 18/محرم/1444)

حیات دین، مرهون شهادت حسین(علیه‌السلام)

ای حسین(علیه‌السلام)! اسلام از تو زنده شد و قرآن از تو محفوظ ماند. تو ارزش و بهای انسانیت را نشان دادی و كریمة ﴿إِنِّی أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَموُنَ﴾[1] را تفسیر كردی.

ای حسین! اسلام غیر از تو ناصر و یاور و نجات‌بخشی نداشت؛ تو را صدا می‌كرد و به تو شكایت می‌نمود و این تو بودی كه به یاری اسلام شتافتی و گمراهی‌ها را برطرف كردی.

لَقَدْ بَذَلْتَ مُهْجَتَكَ فِی اللهِ وَاسْتَنْقَذْتَ عِبَادَ اللهِ مِنَ الْجَهَالَةِ وَحَیْرَةِ الضَّلَالَةِ.[2]

 

در آن اوضاع و احوالی كه بنی‌امیّه بر كشورهای اسلامی مسلّط شده بود، تمام وسایل تبلیغی را برای منحرف‌كردن مردم از توحید و اسلام و از اهل‌بیت(علیهم‌السلام) و برای تجدید عهد جاهلیت به كار گرفته بود. سكوت مرگبار و تسلیم در برابر آن وضع ناهنجار و آن‌همه استكبار و تجاهر به معاصی و گناهان، كه نمونة آن، همان یزید الخمور و یزید الفهود و یزید الفسق و الفجور بود، همه‌جا را فرا گرفته بود و تنها صدای حسین(علیه‌السلام)، كه صدای اسلام و صدای قرآن بود، عالم اسلام را بیدار كرد و صدای دلنواز شوق و اشتیاق او به شهادت در راه خدا، احیاگر اسلام شد.

 

[1]. بقره، 30. «من به آنچه شما علم ندارید آگاهم!».

[2]. به تحقیق خون و جان خویش را در راه خدا بذل نمودی و بندگان خدا از جهالت و حیرت گمراهی نجات دادی.

موضوع: 
نويسنده: