رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
سه شنبه: 25/مرد/1401 (الثلاثاء: 18/محرم/1444)

پرواز روح

دعای حسین‌(علیه‌السلام) در این روز، دعایی است كه اوج پرواز روح آن حضرت را به نمایش گذاشته، و ارتباط خاص و خالص او با خدا را بیان می‌كند. نكته‌های بزرگی كه در این دعا و در این موقعیت نهفته، بسیار آموزنده و سازنده است؛ این بالاترین مقام ربط و قرب آنان به خداست؛ انسانی كه تمام وجودش معنای ﴿إِنَّ صَلَاِتی وَنُسُكِی وَمَحْیَایَ وَمَمَاتِی لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ﴾[1] است. دعا این است:

 

«اَللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِی فِی كُلِّ كَرْبٍ وَرَجَائِی فِی كُلِّ شِدَّةٍ وَأَنْتَ لِی فِی كُلِّ أَمْرٍ نَزَلَ بِی ثِقَةٌ وَعُدَّةٌ، كَمْ مِنْ هَمٍّ یَضْعُفُ فِیهِ الْفُؤَادُ وَتَقِلُّ فِیهِ الْحِیلَةُ وَیَخْذُلُ فِیهِ الصَّدِیقُ وَیَشْمَتُ فِیهِ الْعَدُوُّ، أَنْزَلْتُهُ بِكَ وَشَكَوْتُهُ إِلَیْكَ رَغْبَةً مِنِّی إِلَیْكَ عَمَّنْ سِوَاكَ فَفَرَّجْتَهُ وَكَشَفْتَهُ وَأَنْتَ وَلِیُّ كُلِّ نِعْمَةٍ وَصَاحِبُ كُلِّ حَسَنَةٍ وَمُنْتَهَى كُلِّ رَغْبَة».[2]

 


[1]. انعام، 162. «نماز و تمام عبادات من و زندگی و مرگم برای خداوند؛ پروردگار جهانیان است».

[2]. ابومخنف، مقتل‌الحسین‌علیه‌السلام، ص115_166؛ طبری، تاریخ، ج4، ص321؛ مفید، الارشاد، ج2، ص96؛ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج14، ص217؛ ابن‌اثیر جزری، الکامل فی‌التاریخ، ج4، ص60_61؛ زرندی، نظم دررالسمطین، ص216. «ای خدا! در هر گرفتاری و اندوه پناه من تو هستی و در هر سختی امید من تو هستی. در هرچه بر من روی آورد تو پناه و یاری‌كننده من هستی. چه بسیار از غم‌هایی كه دل را به تپش در می‌آورد و چاره را كم می‌كند و رفیق را درمانده و دشمن زبان به شماتت باز می‌کند. به تو واگذار نمودم و شكایت آن را به تو كردم برای رغبتی كه فقط به تو داشتم نه به غیر تو، و تو آن غم را دفع كردی. پس تو صاحب هر نعمت و هر خوبی هستی و منتهای هر آرزویی تویی».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: