رسول الله صلى الله عليه و آله :شَعبانُ شَهري و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ پيامبر صلى الله عليه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت شفيع او خواهم... بیشتر
شنبه: 31/ارد/1401 (السبت: 19/شوال/1443)

بنابه اختيار مفيد قدس‌سره در مسارالشيعه و شيخ بهائي در توضيح المقاصد‌ سبط اكبر، حضرت امام حسن مجتبی (ع) در پانزدهم ماه رمضان سال سوم هجرت متولّد شد.[1]

پس از آن رسول خدا (ص) در گوش راستش اذان، و در گوش چپش اقامه را قرائت فرمود و بدين‌گونه نخستين صدايي كه گوش نوزاد با آن آشنا شد، صداي آشناي جدّش، خاتم‌الانبياء (ص) بود؛ صدايي كه نداهنده توحيد، تكبير، تهليل و نبوّت بود.

پيامبر گرامي (ص) به ‌حضرت ‌علي (ع) فرمود: آيا اين نوزاد مبارك را نام گذارده‌اي؟

حضرت علي (ع) فرمود: من بر شما سبقت نمي‌گيرم!

هنوز لحظاتي نگذشته بود كه بشير وحي جبرييل نازل شد و فرمان خدا را به پيغمبر (ص) رساند: «سَمِّه الحَسَن»؛ «او را حسن نام گذار».[2]

 
[1]. مفید، مسارالشیعه،‌ ص24؛ بهائی، توضیح‌المقاصد، ص23.
[2]. صدوق، معانی‌الاخبار، ص57؛ همو، الامالی، ص197 - 198؛ همو، علل‌الشرایع، ج1، ص137 - 138.
نويسنده: