وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم الحمدلله الذي جعلنا من المتمسکين بولاية اميرالمؤمنين و الائمة المعصومين عليهم السلام لاسيما مولانا بقية الله المهدي عجّل الله تعالى فرجه الشريف و رزقنا الفوز بلقائه با تبريک ایام مبارک ماه شریف ذی الحجة به خصوص گرامی‌...
چهارشنبه: 13/مرد/1400 (الأربعاء: 25/ذو الحجة/1442)

س. چرا روزه واجب است؟

ج. چنانچه مي‎دانيم روزه ‌داراي فوايد، حكمت‎ها، مصالح رواني و اخلاقي، جسمي، اجتماعي، اقتصادي، بهداشتي، درماني و حتّي سياسي است. برخي از حكمت‎هاي اجتماعي روزه عبارتند از:

1. يكي از فوايد اجتماعي روزه اين است كه روزه، اراده اجتماع را قوي و همّت جامعه را بلند و بر هواها و اميال و شهوات، حاكم و مسلّط مي‎سازد. كسي كه توانست مدّت چهارده ساعت كمتر يا بيشتر در شدّت گرما، طعام و غذا را ترك و زحمت و رنج تشنگي را تحمّل كند، و از لذايذ جنسي خودداري نمايد، مي‎تواند براي خاطر مصالح بزرگ اجتماعي و براي حفظ شرف و آبروي خود و جامعه نيز شكيبايي ورزد، و زحمات، دشواري‎ها و ناراحتي‎ها را براي نيل به مقاصد عالي اجتماعي متحمّل گردد.

2. يكي ديگر از فوايد اجتماعي روزه، تذكّر و ياد كردن حال فقرا و طبقه محروم و توجّه به شرافت نفس و علوّ طبع بينوايان صابر و شكيباست. اگر روزه‎دار متمكّن و توانگر فقط در ماه رمضان به صبر و شكيبايي مي‎پردازد و از خوردن غذاهاي لذيذ و اعمال غريزه جنسي خودداري مي‎كند، فقير و محروم صابر و باايمان، علاوه‌بر اجراي برنامه ماه مبارک ‌رمضان در دوره سال، بر محروميّت‎هايي كه دارد صبر مي‎كند و از حدود شرع تجاوز نمي‎نمايد و زبان به شكايت از خدا نمي‎گشايد و به مال كسي چشم طمع ندوخته و به اغنيا و ثروتمندان حسد نمي‌ورزد.

3. از ديگر فوايد روزه آن است كه روزه‎دار، حقيقت آزادي و حرّيت را درك مي‎كند و روزه او را از ، شهوات، عادات و پرستش هواي نفس آزاد مي‎سازد و روح او را ارتقا داده و فكرش را روشن مي‎نمايد و در پيكر اجتماع، روح آزادي مي‎دمد و همه را به خضوع در پيشگاه آفريدگار ـ‎ كه جز او كسي سزاوار پرستش نبوده و هر مخلوقي از قيد رقيّت و عبوديّت او بيرون نيست‎ ـ رهبري مي‎نمايد و از بشرپرستي و كرنش و تعظيم در برابر صاحبان قدرت‎هاي مادّي و ستمگران باز مي‎دارد.

4. روزه، تمرين اخلاص و پاكي نيّت و تنزّه از ريا، و اجتناب از شهرت‌طلبي و مدح و ثناي خلق است. اين عيوب و آفات در امور نيك ديگر بيشتر وارد مي‎شود؛ ولي روزه‎دار براي رياكاري ناچار به حفظ رژيم روزه و امساك از مفطرات نيست؛ زيرا ممكن است در خلوت از مفطرات امساك ننمايد و خود را روزه‎دار معرّفي كند.

پس اگر شخصي در تمام مدّت روز و در خلوت و جلوت، پنهان و آشكار روزه‎دار بود، علامت پاكي نيّت و صدق باطن و اخلاص اوست و فايده آن، تمرين و تربيت نفس بر خلوص نيّت و طهارت مقصد و پرهيز از حبّ شهرت و عوام‌فريبي و حبّ جاه و كسب اعتبار در بين مردم است.

5. يكي ديگر از فوايد اجتماعي روزه حصول ملكه حسن‌خلق و عفو و گذشت و دوري از كينه‎توزي، تندخويي، بدزباني، ستيزه‎جويي، غيبت و دشنام است؛ زيرا ازجمله تعاليمي كه به‌طور مؤكّد به روزه‎دار داده شده، اين است كه مواظب چشم و زبان و گوش خويش باشد و اگر از كسي ناداني و بي‎ادبي ديد يا دشنام و سخن زشتي شنيد به او پاسخ ندهد.

اين برخي از فوايد و حكمت‎هاي اجتماعي روزه بود كه نشان مي‌دهد كه روزه يك كلاس تربيتي، اجتماعي و عملي و تعليم سلوك و معاشرت هرچه بهتر و منزّه‎تر و انساني‎تر است.

نويسنده: 
کليد واژه: