وریز وجوهات
قال الله تعالی: «وَتُوبُوا إِلَى اللهِ جَمِيعاً أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ؛ اي مؤمنان، همگي [از مرد و زن] به درگاه خداوند توبه كنيد، اميد كه رستگار شويد.» بنده گناهكار به هيچ‌چيز مثل رحمت و آمرزش و مغفرت خدا احتياج ندارد و...
چهارشنبه: 22/ارد/1400 (الأربعاء: 30/رمضان/1442)

  1. كسي كه باسرعت به سجده ميرود اگر سرش بيش از يك بار به مهر بخورد حكمش چيست؟

ج. در مواردي كه سر بدون اختيار از محل سجده برمي‎گردد و دوباره بدون اختيار به محل سجده مي‎رسد، يك سجده محسوب مي‎شود و نماز صحيح است؛ اما اگر مي‎تواند بعد از برگشتن سر از محل سجده از فرود دوباره آن به مُهر جلوگيري كند؛ بايد از برگشتن سر به سجده خودداري كند و آن را يك سجده به حساب آورد (حتّي اگر ذكر سجده را نگفته باشد) و بعد از نشستن، دوباره به سجده برود و آن را سجده دوم خود حساب كند.

  1.  اگر در حال خواندن نماز، بچهاي مهر را بردارد، چه بايد كرد؟

ج. اگر چيزي كه سجده بر آن صحيح است در دسترس او باشد، بايد بر همان سجده كند؛ و گرنه ـ اگر وقت وسعت دارد ـ نماز را بشكند و دوباره با چيزي كه مي‎توان بر آن سجده كرد، نماز بخواند؛ امّا اگر وقت تنگ است و نماز قضا مي‎شود، بايد به لباس خود سجده كند؛ و اگر آن هم ممكن نبود، به پشت دست سجده كند.

  1.  نمازهاي روزانه در قطب كه شش ماه روز و شش ماه شب است، چگونه خوانده ميشود؟

ج. نمازها را بايد مطابق افق نزديك‎ترين محلي كه روز و شب طبيعي دارد، بخوانند، و يا مطابق افق مناطق معتدل عمل كنند.

  1.  فرو‌‌بردن ريزههاي غذا كه در بين دندانهاست، در حال نماز چه صورت دارد؟

ج. اشكال ندارد.

  1.  اگر دستمال يا چيز نجس ديگري همراه نمازگزار باشد، چه حكمي دارد؟

ج. بودن اشيايي مانند دستمال كوچك، كليد، چاقو و پول نجس به همراه نمازگزار، درصورتي‌كه نجاست آن به بدن و لباس سرايت نكند، اشكال ندارد.

  1.  بعضي از كساني كه نماز را نشسته ميخوانند، براي سجده مُهر را برداشته و به پيشاني ميچسبانند، آيا اين كار صحيح است، يا بايد پيشاني روي مهر بيايد؟

ج. اگر بتوانند بايد با استفاده از ميز و مانند آن، محل سجده را بالا بياورند؛ و اگر به اين مقدار هم نمي‎توانند خم شوند، مُهر را با دست بالا آورده، پيشاني را بر آن بگذارند.

  1.  خواهشمند است احکام نماز و روزه دانشجويان را بيان فرماييد.

ج. دانشجوياني که بين وطن و محل تحصيل تردّد مي‌کنند سه دسته‌اند:

دسته اوّل: کساني که بين وطن و محل تحصيل به صورت مرتّب در هفته يك روز يا بيشتر يا هر ده روز يک بار براي تحصيل سفر می‌کنند و ده روز در يكجا نمی‌مانند (نه در وطن و نه در محل تحصيل) و اين رفت‌و‌آمد به مدت سه الي چهار ماه يا بيشتر باشد، در غير سفر اول نمازش تمام و روزه‌اش صحيح است؛ چه در محل خوابگاه و چه در محل تحصيل و چه بين راه.

دسته دوّم: کساني هستند که وضع رفت و آمدشان مرتّب نيست كه اغلب بين شهر خود و محل تحصيل هر هفته يا در بين هر ده روز در رفت‌وآمد نيستند، آنان حكم مسافر را دارند كه بايد در بين راه و محل تحصيل با عدم قصد اقامه ده روز يا عدم توقف سي روز بدون قصد، نماز را شکسته خوانده و روزه نگيرند.

دسته سوّم: کساني هستند که از وطن به محل تحصيل رفته و قصد توقف ده روز در محل تحصيل را دارند که در اين صورت نماز تمام و روزه صحيح است و چنانچه بيشتر از ده روز درآنجا بماند تا وقتي که مسافرت نکرده بايد نمازش را تمام بخواند و لازم نيست دوباره قصد ماندن ده روز کند.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: