وریز وجوهات
السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدَى السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ التَّقْوَى السَّلامُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الْحُجَجُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا ...   مجلس عزاداری سالروز تخریب حرم ائمه بقیع (ع). با حضور علماء، فضلا، هیئات مذهبی و...
دوشنبه: 4/تير/1397 (الاثنين: 11/شوال/1439)

مصيبت پنجم

امام‌حسين‌(علیه‌السلام) تا آن دم آخر، صابر و راضي به قضاي الهي بود و منسوب به آن ‌جناب است که به درگاه الهي عرض مي‌کرد:

تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِي هَوَاکَا
 

 

وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِکَيْ أَرَاکَا؛
 

 

رها کردم مردم را در هواي تو و دوستي تو اي خداي من، و اطفال خود را يتيم و کسانم و عيالم را در به‌در کردم براي ديدن رضا و رسيدن به وصل تو.

وَلَوُ قَطَعْتَنِي فِي الْحُبِّ إِرْباً
 

 

لَمَا حَنَّ الْفُؤَادُ إِلَی هَوَاکَا؛
 

 

 

و اگر قطعه‌قطعه کني مرا و ريزريز سازي، هرگز دل من به‌سوي غير تو

 

نرود و درد دل خود را به‌جاي ديگر نگويد. و شايد اين کلمات را در وقتي فرموده باشد که از روي زين به ضرب نيزه صالح بن وهب بر زمين افتاد.

جگر تفتيده با چشمان نمناک
گُهر ريزان ز ديده لعل مي‌سُفت
تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِي هَوَاکَا
 

 

فتاد آن هيکل توحيد بر خاک
به‌ شکر وصل در آن حال مي‌گفت
وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِکَيْ أَرَاکَا
 

 
موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: