وریز وجوهات
* بازخوانی پیام‌های مرجع عالیقدر آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف - پیام معظم له به مناسبت واقعه دردناک تخریب حرم امامین عسکریین علیهماالسلام بسم الله الرحمن الرحیم ألا ما لهذه السماء لا تمور؟! و ما للجبال تری لا تسير؟!...
يكشنبه: 29/مهر/1397 (الأحد: 10/صفر/1440)

مصيبت پنجم

امام‌حسين‌(علیه‌السلام) تا آن دم آخر، صابر و راضي به قضاي الهي بود و منسوب به آن ‌جناب است که به درگاه الهي عرض مي‌کرد:

تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِي هَوَاکَا
 

 

وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِکَيْ أَرَاکَا؛
 

 

رها کردم مردم را در هواي تو و دوستي تو اي خداي من، و اطفال خود را يتيم و کسانم و عيالم را در به‌در کردم براي ديدن رضا و رسيدن به وصل تو.

وَلَوُ قَطَعْتَنِي فِي الْحُبِّ إِرْباً
 

 

لَمَا حَنَّ الْفُؤَادُ إِلَی هَوَاکَا؛
 

 

 

و اگر قطعه‌قطعه کني مرا و ريزريز سازي، هرگز دل من به‌سوي غير تو

 

نرود و درد دل خود را به‌جاي ديگر نگويد. و شايد اين کلمات را در وقتي فرموده باشد که از روي زين به ضرب نيزه صالح بن وهب بر زمين افتاد.

جگر تفتيده با چشمان نمناک
گُهر ريزان ز ديده لعل مي‌سُفت
تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِي هَوَاکَا
 

 

فتاد آن هيکل توحيد بر خاک
به‌ شکر وصل در آن حال مي‌گفت
وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِکَيْ أَرَاکَا
 

 
موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: