وریز وجوهات
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الْبَرَّ التَّقِيَّ الْإِمَامَ الْوَفِيَّ أیُّهَا الجَواد یابنَ رَسُولِ اللّهِ.   مجلس عزاداری و سوگواری شهادت جانسوز حضرت محمد بن علی الجواد علیهما‌السلام با حضور علماء،...
جمعه: 26/مرد/1397 (الجمعة: 5/ذو الحجة/1439)

مصيبت پنجم

امام‌حسين‌(علیه‌السلام) تا آن دم آخر، صابر و راضي به قضاي الهي بود و منسوب به آن ‌جناب است که به درگاه الهي عرض مي‌کرد:

تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِي هَوَاکَا
 

 

وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِکَيْ أَرَاکَا؛
 

 

رها کردم مردم را در هواي تو و دوستي تو اي خداي من، و اطفال خود را يتيم و کسانم و عيالم را در به‌در کردم براي ديدن رضا و رسيدن به وصل تو.

وَلَوُ قَطَعْتَنِي فِي الْحُبِّ إِرْباً
 

 

لَمَا حَنَّ الْفُؤَادُ إِلَی هَوَاکَا؛
 

 

 

و اگر قطعه‌قطعه کني مرا و ريزريز سازي، هرگز دل من به‌سوي غير تو

 

نرود و درد دل خود را به‌جاي ديگر نگويد. و شايد اين کلمات را در وقتي فرموده باشد که از روي زين به ضرب نيزه صالح بن وهب بر زمين افتاد.

جگر تفتيده با چشمان نمناک
گُهر ريزان ز ديده لعل مي‌سُفت
تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِي هَوَاکَا
 

 

فتاد آن هيکل توحيد بر خاک
به‌ شکر وصل در آن حال مي‌گفت
وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِکَيْ أَرَاکَا
 

 
موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: