وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم «وَ مَا رَمَيتَ إذ رَمَيتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمي» سپاس بي حدّ و حصر، خداوند متعال را سزاست که با فضل خود، و عنايات خاصّه حضرت ولي عصر عجّل الله تعالي فرجه الشريف، سپاه اسلام را بر سپاه کفر و سپاه ضدّ بشريت، پيروز نمود؛ دشمن...
جمعه: 3/آذر/1396 (الجمعة: 5/ربيع الأول/1439)

مصيبت هشتم

منسوب به آن جناب است که به درگاه الهي عرض مي‌کرد:

تَرَکْتُ النَّاسَ طُرّاً فِي هَوَاکَا
وَلَوْ قَطَعْتَنِي فِي الْحُبِّ إِرْباً
 

 

وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِکَيْ أَرَاکَا
لَمَا حَنَّ الْفُؤَادُ إِلَی سِوَاکَا
 

 

 

[

نمودم ترک مردم را جميعاً در هواي‌ تو
 

 

 

يتيم‌ و دربه‌در کردم عيال خود براي ‌تو
 

نمایي پاره‌پاره‌گر مرا اندر ره‌ عشقت
 

 

 

دلم هرگز نخواهد رفت سوي ما‌سواي ‌تو
 

     
 

آه آه! نمي‌دانم در چه وقت اين کلمات را مي‌فرمود؛ آيا آن زماني که تير سه شعبه در قلب مبارکش نشست و خون مانند ناودان از آن جريان داشت و دست مبارک به زير خون مي‌داشت و بر سر و روي مبارک مي‌ماليد و مي‌فرمود: «هَکَذَا أَکُونُ حَتَّی اَلْقَی جَدِّي رَسُولَ اللهِ وَأَقُوُلَ قَتَلَنِي فُلَانٌ وَفُلاَنٌ؟»[1] يا آن زماني که صالح بن وهب ـ عليه اللّعنه ـ چنان نيزه بر پهلوي مبارکش زد که از اسب در غلطيد و آسمان وجودش بر بسيط زمين قرار گرفت.

چو پهلو شد ز جنب‌الله پاره
شد اندر ذات حقّ چون باب ممسوس

 

 

ز عين‌الله بر مه شد ستاره
فتاد از صدر زين با آه و افسوس
 

 

 


[1]. مجلسي، بحارالانوار، ج45، ص53.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: