وریز وجوهات
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الْبَرَّ التَّقِيَّ الْإِمَامَ الْوَفِيَّ أیُّهَا الجَواد یابنَ رَسُولِ اللّهِ.   مجلس عزاداری و سوگواری شهادت جانسوز حضرت محمد بن علی الجواد علیهما‌السلام با حضور علماء،...
يكشنبه: 28/مرد/1397 (الأحد: 7/ذو الحجة/1439)

محّبت امام‌‌(علیه‌السلام) به مردم

امام‌‌(علیه‌السلام) شيرين‌بيان، خوش‌معاشرت و باالفت و محبوب بود. پير و جوان، و عموم مردم او را براي خصايص حميده‌اي كه داشت، دوست مي‌داشتند. همواره به مردم عطا و بخشش مي‌كرد؛ چه از او درخواست مي‌كردند و چه تقاضايي نمي‌كردند.

پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب، در تعقيب مي‌نشست،[1] سپس به ديدار كساني كه مي‌بايست مي‌رفت، و به آنان مهر و محبّت مي‌نمود.

 

وقتي نماز ظهر را مي‌خواند، در مسجد مي‌نشست و به مردم علم و ادب مي‌آموخت.[2]

 

[1]. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج‌3، ص180.

[2]. ابوعلم، اهل‌البيت ‌‌(علیهم‌السلام) ، ص269.

موضوع: 
نويسنده: