وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و الصّلوة و السّلام علی سیّد الأنبیاء و المرسلین أبی القاسم المصطفی محمّد و آله الطیبین الطاهرین سیّما بقیة الله فی الأرضین عجّل الله تعالی فرجه الشریف. عَنْ أَبِي عَبْدِ الله عليه‌السلام قَالَ: «...
دوشنبه: 26/آذر/1397 (الاثنين: 8/ربيع الثاني/1440)

محّبت امام‌‌(علیه‌السلام) به مردم

امام‌‌(علیه‌السلام) شيرين‌بيان، خوش‌معاشرت و باالفت و محبوب بود. پير و جوان، و عموم مردم او را براي خصايص حميده‌اي كه داشت، دوست مي‌داشتند. همواره به مردم عطا و بخشش مي‌كرد؛ چه از او درخواست مي‌كردند و چه تقاضايي نمي‌كردند.

پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب، در تعقيب مي‌نشست،[1] سپس به ديدار كساني كه مي‌بايست مي‌رفت، و به آنان مهر و محبّت مي‌نمود.

 

وقتي نماز ظهر را مي‌خواند، در مسجد مي‌نشست و به مردم علم و ادب مي‌آموخت.[2]

 

[1]. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج‌3، ص180.

[2]. ابوعلم، اهل‌البيت ‌‌(علیهم‌السلام) ، ص269.

موضوع: 
نويسنده: