وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم رحلت عالم ربانی، روحانی زاهد و سالک الی الله ، زین الخطباء و المحدثین مرحوم حجت الاسلام و المسلمين آقای حاج شیخ مهدی مظاهری رضوان الله تعالی علیه موجب تأثر و تاسف گردید. آن عالم وارسته سالیان متمادی در تهذیب نفوس و تربیت...
چهارشنبه: 27/دى/1396 (الأربعاء: 29/ربيع الثاني/1439)

پرچم‌دار و قهرمان نمونه جنگ بدر

پرچم‌دار و علم‌دارِ رسول خدا‌(ص) در جنگ بدر علي‌‌(علیه‌السلام) بود.[1]

ابن سعد در الطبقا‌ت‌الکبرى از قتاده روايت مي‌كند كه: صاحب لِواء رسول خدا‌(ص) در روز بدر و در هر جنگ ديگر، علي بن ابي‌طالب‌‌‌(علیه‌السلام)

 

بود.[2] طبري در تاريخِ خود نقل كرده است كه، صاحبِ لواء رسول الله‌(ص)، علي بن ابي‌طالب‌‌(علیه‌السلام) و صاحب رايَتِ (پرچم) اَنصار، سَعْدِ بْنِ عُباده بود.[3]

قهرمان و يگانه مجاهد و فداكارِ اين غزوه و غزواتِ ديگر، اميرالمؤمنين‌‌(علیه‌السلام) بود. بااينكه هنوز سنّ آن حضرت به بيست نرسيده و پيش از اين غزوه در جنگ و نبرد ديگري شركت نكرده بود، مردانگي‌ها و شجاعت‌هايي كه از او ظاهر شد، از افراد باسابقه و رزمندگان و مردان سالخورده ظاهر نگشت. سهم آن حضرت در اين ميدانِ جهاد، از لحاظ عددِ كساني كه مجاهدان اسلام، از مشركين كشتند تقريباً برابر با سهام ديگران شد.[4] طبق روايتِ الارشاد، سي و شش نفر از نامداران مشركين، به اتّفاق اَقوال، به دست اميرالمؤمنين‌‌(علیه‌السلام) كشته شدند؛ به‌جز گروهي ديگر كه در قاتلان آنها اختلاف شده، و غير از كساني كه آن حضرت با ديگران در قتلشان شركت داشت.[5]

آيه: ﴿هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا في رَبِّهِمْ﴾؛[6]

 

«اين دو [گروه] دشمنان يكديگرند كه دربارة پروردگارشان باهم ستيزه مي‌كنند».

در مورد مبارزه حضرت علي‌‌(علیه‌السلام) با وَليد بن عُتْبه؛ و حمزه با عُتْبه؛ و عبيدة بن حارث بن عبدالمطلب در اين غزوه نازل شد.[7]

معاويه گفت: «علي را در اين غزوه ديدم مانند شير، هيچ‌كس در نبرد با او ايستادگي نمي‌كرد، مگر آنكه او را مي‌كشت؛ و بر چيزي نمي‌زد مگر آنكه آن را پاره مي‌ساخت.[8]

طبري روايت مي‌كند: وقتي علي‌‌(علیه‌السلام) اصحاب الويه را كشت، پيغمبر‌(ص)  گروهي از مشركين قريش را ديد؛ به علي‌‌(علیه‌السلام) فرمود: «بر ايشان حمله كن!» علي‌‌(علیه‌السلام) بر آنها حمله كرد و آنان را متفرّق ساخت و «عمرو بن عبدالله جمحي» را نيز كشت. سپس رسول خدا‌(ص)  جماعت ديگری از مشركين را ديد؛ باز به علي‌‌(علیه‌السلام) فرمان حمله داد. علي‌‌(علیه‌السلام) حمله كرد و آنها را نيز متفرّق ساخت و «شيبة بن مالك» را كشت.

جبرئيل گفت: «يا رسول الله! به‌درستي‌كه هرآينه اين است مساوات».

 

 پيغمبر‌(ص)  فرمود:

«إِنَّهُ مِنّي وَأَنَا مِنْهُ»؛

«علي از من است و من از او هستم».

جبرئيل گفت:

«وَأَنَا مِنْكُما»؛
«من هم از شما هستم».

در اين هنگام، اين صدا شنيده شد:

«لا سَيْفَ إِلّا ذو الْفَقارِ وَلافَتي إِلّا عَلِيٌّ»؛[9]

در غزوه بدر بود كه جبرئيل، ميكائيل و اسرافيل، هريك با گروه خود از فرشتگان، هنگامي‌كه علي‌‌(علیه‌السلام) براي آوردن آب براي پيغمبر‌(ص) و اصحاب رفته بود، اداي احترام كرده و سلام كردند.[10]

سيّد حميري در اين اشعار به اين فضيلت اشاره كرده است:

اُقْسِمُ بِاللهِ وَآلائِهِ
إِنَّ عَلِيّ بْنَ أَبي‌طالِبٍ

 

 

وَالْمَرءُ عَمّا قالَ مسْؤُولٌ
عَلَي التُّقي والبِرُّ مَجْبُولٌ[1]

 

 
 

[1]. «به خداوند و نعمت‌هايش قسم ياد مي‌کنم که هرکس نسبت به گفته خويش مسئول است، به‌درستي‌که طينت علي بن ابي‌طالب بر تقوا و نيکي سرشته شده است».

وي به خداوند و نعمت‌هايش قسم ياد مي‌كند كه هركس نسبت به گفته خويش مسئول است و به‌درستي‌كه طينت علي بن ابي‌طالب‌‌(علیه‌السلام) بر تقوا و نيكي سرشته شده است. تا آنكه مي‌گويد:

ذاكَ الَّذي سَلَّمَ في لَيْلَةٍ
ميكالُ في أَلْفٍ وَجَبْريلُ في
 

 

عَلَيْهِ ميكالُ وَجبْريلُ
أَلْفٍ وَيَتْلُوهُمُ سرافيلُ
[12]
 

 
 

[1]. ابن‌هشام، السيرة‌النبويه، ج1، ص612ـ 613؛ هيثمی، مجمع‌الزوائد، ج6، ص92 ـ 93.

[2]. ابن‌سعد، الطبقات‌الکبری، ج‌3، ص16.

[3]. طبری، تاريخ، ج2، ص138.

[4]. ر.ك: ابن‌هشام، السيرة‌النبويه، ج1، ص708 – 716.

[5]. مفيد، الارشاد، ج1، ص70 ـ 72.

[6]. حج، 19.

[7]. بخاري، صحيح، ج5، ص6 ـ 7؛ مسلم نيشابوری، صحيح، ج8، ص246؛ فرات کوفی، تفسير، ص271 ـ 272؛ طبری، جامع‌البيان، ج17، ص172ـ 173؛ واحدی، اسباب‌النزول، ص231؛ طبرسی، مجمع‌البيان ج7، ص139.

[8]. ابونعيم اصفهانی، حلية‌الأولياء، ج9، ص145؛ فيروزآبادي، فضائل‌الخمسه، ج2، ص316 – 317.

[9]. طبری، تاريخ، ج2، ص197.

[10]. ابن‌عساکر، تاريخ مدينة دمشق، ج42، ص337؛ طبری، ذخائرالعقبی، ص68؛ ابن‌دمشقی، جواهرالمطالب، ج1، ص91؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج10، ص421.

[11]. «به خداوند و نعمت‌هايش قسم ياد مي‌کنم که هرکس نسبت به گفته خويش مسئول است، به‌درستي‌که طينت علي بن ابي‌طالب بر تقوا و نيکي سرشته شده است».

[12]. «او آن كسي است كه در يك شب بر او ميكائيل و جبرئيل درود فرستادند; ميكائيل همراه با هزار ملك و جبرئيل هم با هزار ملك; كه اسرافيل به دنباله آنها آمد». طوسی، الامالی، ص197 ـ 198؛ طبری، بشارةالمصطفی، ص94 ـ 95؛ اربلی، کشف‌الغمه، ج2، ص‌18 ـ 19.

موضوع: 
نويسنده: