وریز وجوهات
  ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبدالله بن علي بن الحسن بن زيد بن السبط الاكبر الامام ابي محمد الحسن المجتبي عليه‌الصلوة و السلام یكي از اعاظم ذرّيه‌ی رسول و فرزندان مرتضي و بتول صلوات الله عليهم‌ اجمعين و از شخصيت‎ها و معاريف علماي اهل‎بيت و...
دوشنبه: 26/آذر/1397 (الاثنين: 8/ربيع الثاني/1440)

5. فريب مردم توسّط معاويه

چنان‌كه از تواريخ معلوم مي‌شود، اين خطر كاملاً در بين بوده كه به طمع پول و رشوه معاويه، آن حضرت را به شهادت برسانند و يا دستگير كنند و به دشمن تحويل دهند.

در اين موقعيّت هيچ‌گونه اطميناني به مردم نبود و اگر امام‌‌‌(علیه‌السلام) ، صلح نمي‌كرد، آن دنياپرستان او را در وضع خطرناك‌تري قرار مي‌دادند و براي نزديكي به معاويه و گرفتن جايزه‌هاي او مسابقه برقرار مي‌كردند و دين و وجدان خود را به دنيا مي‌فروختند.

دراين‌صورت اگر آن حضرت را اسير مي‌كردند و به معاويه تحويل مي‌دادند تا او را به شهادت برساند، ممكن بود معاويه مكّار، به ‌ظاهر آن حضرت را آزاد سازد و براي خود فضيلت و منقبتي قرار دهد و بر عموم خاندان نبوّت، به اين وسيله منّت بگذارد. واقعاً اگر كسي اهل مطالعه باشد، اين موضوع را تصديق خواهد كرد.[1]

بنابراين خود امام‌‌(علیه‌السلام) نيز فرمود: «اگر با معاويه نبرد مي‌كردم، مرا مي‌گرفتند و به او تسليم مي‌نمودند. به خدا سوگند اگر با او مسالمت كنم و عزيز باشم، بهتر مي‌دانم از اينكه مرا درحالي‌كه اسير باشم، بكشد يا بر من منّت گذارد و تا دنيا، دنياست، اين عار بر بني‌هاشم بماند و معاويه هميشه خود و اعقابش بر زنده و مرده ما به آن منّت بنهد».[2]

 

[1]. ابوعلم، اهل‌البيت‌‌‌(علیهم‌السلام) ، ص325.

[2]. طبرسي، الاحتجاج، ج2، ص10؛ مجلسي، بحارالانوار، ج44، ص20؛ ابوعلم، اهل‌البيت ‌‌‌(علیهم‌السلام) ، ص325.

موضوع: 
نويسنده: