وریز وجوهات
      در این دیدار حجت الاسلام آقای سید کلب جواد نقوی گزارشی از وضعیت شیعیان و حوزه های علمیه هندوستان محضر مرجع عالیقدر ارائه داد. معظم له نیز با ابراز خرسندی از فعالیت های ایشان برای توفیق روز افزون علمای هندوستان و رفع...
جمعه: 26/مرد/1397 (الجمعة: 5/ذو الحجة/1439)

شرفِ نَسَب

شرافتِ نَسَبِ امام حسن مجتبي و امام حسين‌(علیهما السلام) را احدي از اين امّت ندارد. آن پدر و آن مادر و آن جدّ بزرگواري كه ماية افتخار كاينات و علّت غايي خلقت ممكنّات است.[1]

علاوه‌براين، پيغمبر‌(ص) آن دو را پسر خود مي‌خواند[2] و در آيه مباهله،[3] اين دو بزرگوار، پسران پيغمبر‌(ص)  شمرده مي‌شوند و اگرچه از صُلب علي‌‌(علیه‌السلام) هستند؛ ولي پيغمبر‌(ص) به ملاحظة ولادتشان از فاطمه زهرا‌÷ آنها را پسران خود خواند و چشم حضرت به وجودشان روشن بود.[4]

آنان نيز در زمان حيات پيغمبر‌(ص) ، آن حضرت را «پدر» مي‌گفتند و با خطاب «يا أَبَتِ» بر نشاط پيغمبر‌(ص)  می‌افزودند و پدرشان علي‌‌(علیه‌السلام)

 

را «يا أَبَاالحَسَن» خطاب مي‌كردند.

پس از آنكه پيغمبر‌(ص) از اين جهان، به‌سوي ملكوت اعلي رحلت فرمود، اميرالمؤمنين‌‌(علیه‌السلام) را با «يا أَبَتِ» مورد خطاب قرار مي‌دادند.

مردم هم آنها را «يا ابن رسول الله» و «يا ابن المصطفي» خطاب مي‌كردند.[5]

 

[1]. ابوعلم، اهل‌البيت ‌‌(علیهم‌السلام) ، ص270 ـ 271.

[2]. نسائی، السنن‌الکبری، ج5، ص149؛ حاکم نيشابوری، المستدرک، ج3، ص166.

[3]. آل عمران، 61.

[4]. ابوعلم، اهل‌البيت ‌‌(علیهم‌السلام) ، ص271 ـ 272.

[5]. ابوعلم، اهل‌البيت ‌‌(علیهم‌السلام) ، ص271.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: