وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم با عرض سلام و ادب و احترام خدمت بزرگواران علماي اعلام، اساتيد و فضلاء و طلاب عزيزي که در نشست علمی«مسائل مستحدثه و حوزه علمیه؛ چالش ها و رویکردها» که در جوار آستان ملک پاسبان عالم آل محمّد حضرت علی بن موسی الرضا علیهماالسلام...
شنبه: 28/مهر/1397 (السبت: 9/صفر/1440)

موضوع مهمّ و جالب

موضوعي كه در اين صحنه‌هاي مودّت‌ساز و محبّت‌آفرين، جالب و بااهمّيّت بود، انتخاب حضرت علي‌‌(علیه‌السلام) توسّط پيامبر‌(ص) به برادري خود بود.

 

پيامبر‌(ص) همه را باهم برادر كرد و به گفته بسياري از مورّخان و محدّثان، افرادي را كه هم‌طراز و هم‌رتبه بودند، برادر قرار داد.

براين‌اساس، براي خود نيز بايد برادري انتخاب مي‌كرد. به‌راستي آن ‌كس كه لايق و شايسته اين مكرمت باشد، كيست؟ و آن ‌كس كه بتواند، قرين و هم‌طراز پيامبر‌(ص)  باشد (جز در مقام نبوّت) چه شخصيّتي است؟

اين انتخاب، يك انتخاب ساده نبود. يقيناً پيامبر‌(ص) كسي را براي خود انتخاب مي‌كرد كه ازهرجهت شايسته باشد. برادري كه همفكر و هماهنگ و هم‌زبان با او باشد؛ و نسبت به جان و مال و هرچه دارد فداكار باشد و بتواند حقّ برادري رسول خدا‌(ص) را ادا كند.

آري، به ‌غير از علي‌‌(علیه‌السلام) ، كسي لايق چنين مقامي نبود كه پيامبر‌(ص) در حقّش فرمود:

«أَنْتَ مِنّي بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى إِلّا أَنَّهُ لا نَبِيّ بَعْدي»؛[1]

«اي علي، تو در مقايسة با من، همچون هارون در قياس با موسي هستي، جز اينکه بعد از من، پيامبري نخواهد بود (تنها فرق تو با هارون آن است که تو پس از من به نبوّت نمي‌رسي)».

 

و به همين جهت، پيغمبر‌(ص) هم غير از علي‌‌(علیه‌السلام) ، احدي را به اين مقام برنگزيد.

 

.[1] اين حديث به حديث «مَنزِلت» شهرت دارد و از خاصّه و عامّه به طريق متعدّد نقل شده است. ر.ک: ابن‌سعد، الطبقات‌الکبری، ج3، ص16؛ بلاذری، انساب‌الاشراف، ج‌2، ص‌347 ـ 349؛ بيهقی، دلائل‌النبوه، ج‌5، ص220؛ مرعشی نجفی، شرح احقاق‌الحق.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: