وریز وجوهات
  ابوالقاسم عبدالعظيم بن عبدالله بن علي بن الحسن بن زيد بن السبط الاكبر الامام ابي محمد الحسن المجتبي عليه‌الصلوة و السلام یكي از اعاظم ذرّيه‌ی رسول و فرزندان مرتضي و بتول صلوات الله عليهم‌ اجمعين و از شخصيت‎ها و معاريف علماي اهل‎بيت و...
پنجشنبه: 22/آذر/1397 (الخميس: 4/ربيع الثاني/1440)

عقد اخوّت بين اصحاب پيامبر‌‌(ص)

پيامبر اكرم‌(ص) از آغاز دعوت، به مسئله اخوّت ديني عنايت و توجّه تمام داشت و آن را از اركان مهم و پايه‌هاي استوارِ اجتماعِ زندة مسلمانان مي‌دانست و به‌وسيله آن، كينه‌ها و دشمني‌هاي ديرينه اقوام و قبايل مختلف را از بين برد.

 

ازجمله كارهايي كه به منظور جوشش و همبستگي كامل‌تر، و بيدار شدن شعور اسلامي و حكمت‌هاي ديگر انجام دادند، اين بود كه بين هر دو نفر از مهاجرين، عقد اخوّت بست؛ چنان‌كه بين هر دو نفر از مهاجرين و انصار نيز پيمان برادري برقرار كرد.

بين هر دو نفر كه باهم تجانس داشتند و ازلحاظ افكار و آرا به‌هم شبيه بودند، عقد اخوّت برقرار شد و با اين كار در حقيقت، خانواده‌ها و قبايل و عشاير، به‌هم مرتبط و متّصل شدند.

اين اقدام پيامبر| هم ازجنبة سياسي و اجتماعي هم ازجهت به‌هم‌پيوستن جامعه نوزاد اسلامي، بسيار باارزش و سودمند بود و زمينه‌اي براي اخوّت عامّ مسلمانان و برادري همگاني و جهاني جامعه بشريّت شد. نخست برادرها از يكديگر ارث مي‌بردند تا وقتي كه احكام ارث و آيه:

﴿وَاُولُوالْاَرْحام بَعْضُهُم أَوْلي بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللهِ﴾؛[1]

«و برخي از خويشاوندان از بعضي ديگر از آنها، در کتاب خدا جلوتر هستند (در بهره‌وري از ارث...) ».

نازل شد؛ و بدين‌جهت، مواريث بر اساس خويشاوندي استوار شد.

 


[1]. انفال، 75.

موضوع: 
نويسنده: