وریز وجوهات
  بسم الله الرحمن الرحیم قال الله تعالی: «وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَیّامِ الله» السَّلام علی مولانا صاحب العصر و الزّمان بقية الله ارواح العالمين له الفداء و علی آبائه الطّاهرين و علی شيعته، المتمسِّکين بأمره، الفائزين بولايته و المنتظرين لظهوره...
يكشنبه: 27/آبا/1397 (الأحد: 9/ربيع الأول/1440)

هيبتِ امامت

همه شرايط امامت، در وجود امام‌‌(علیه‌السلام) جمع بود و تمثال و پيكرة عظمتْ و نمادِ هيبت پيامبر‌(ص) بود. وقار و هيبت امام‌‌(علیه‌السلام) ، چشم‌ها را لبريز از محبّت كرده، و بر دل‌ها مسلّط شده بود و به‌ حدّي بود كه معاويه، تحت نفوذ آن هيبت و عظمت قرار داشت و از آن حضرت بيمناك بود.

يكي از نمونه‌هاي هيبت و عظمت ايشان و برادرش امام حسين‌‌(علیه‌السلام) در ميان مسلمانان اين بود كه با هيچ كارواني در سفر حجّ بيت‌الله الحرام، پياده سفر نمي‌فرمودند؛ مگر آنكه همگان، براي تعظيم آنان فرود مي‌آمدند و پياده مي‌شدند و با آنكه پياده رفتن بر آنان زحمت داشت، كسي سوار نمي‌شد.

در يكي از سفرها، «سعد بن ابي‌وقّاص» به درخواست مردم، خدمت امام‌‌(علیه‌السلام) عرض كرد: يا ابامحمّد! پياده راه رفتن براي جمعيّت حجّاج، سنگين است. آنان وقتي مي‌بينند شما پياده راه مي‌رويد، خوش نمي‌دارند سوار باشند. اگر ممكن است به آنان مرحمت فرماييد و سوار شويد.

امام‌‌(علیه‌السلام) فرمود: ما با خدا عهد كرده‌ايم، پياده به خانه او برويم. از راه به دور مي‌رويم [تا مردم ما را نبينند و از سوار شدن شرمنده نشوند].[1]

 

فضايل و مناقب امام(علیه‌السلام) بيش از آن است كه بتوان بيان كرد:

هر شرح بي‌نهايت، كز وصفِ يار گوييم
 

 

حرفي است از هزاران، كاندر عبارت آيد
 

 

 

 

 

فضايل و صفات حميده، علم و حلم و تقوا و معالي امور آن حضرت در بسياري از كتب شيعه و اهل‌سنّت جمع‌آوري شده است.

صَلَّى اللهُ عَلى جَدِّه وَعَلى أَبيهِ وَاُمِّهِ وَعَلَيْهِ وَعَلى أَخيهِ وَعَلَى الْأَئِمَّةِ التِّسْعَةِ مِنْ ذُرِّيَّةِ الْحُسَيْنِ‌ (علیهمالسلام)  سيَّما الإِمامِ الغائِبِ، وَلِيِّ الْعَصْرِ وَنامُوسِ الدَّهْرِ عَجَّلَ اللهُ تَعالى فَرَجَهُ وَسَهَّلَ اللهُ مَخْرَجَهُ وَجَعَلَنا فِداهُ.

 

[1]. مغربي، شرح‌الاخبار، ج3، ص111؛ مفيد، الارشاد، ج2، ص128 – 129؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابي‌طالب، ج3، ص168؛ ابوعلم، اهل‌البيت‌‌ ‌(علیهم‌السلام) ، ص‌297.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: