رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
شنبه: 4/تير/1401 (السبت: 25/ذو القعدة/1443)

علی‌‌(علیه‌السلام) بر دوش پیامبر‌(ص)

اَبَر دوش پیغمبرِ پاك رای
 

 

خدا دست سود و خداوند پای
 

 

برای انداختن چند بت بزرگ از فراز دیوار كعبه، به فرمان پیامبر‌(ص) امیرالمؤمنین‌‌(علیه‌السلام) پا بر كتف پیامبر‌(ص) گذارد و بت‌ها را به زیر افكند و این‌گونه، پیامبر‌(ص) را در این عمل شكوهمند و افتخارآمیز، یاری داد.

و این است آن فضیلتی که شعرای عرب و عجم آن را به نظم درآورده و نغزترین اشعار را در مورد آن حضرت سروده‌اند، ازجمله این اشعار است:

قیلَ لی قُلْ لِعَلِی مَدْحاً
قُلْتُ:
هَلْ أَمْدَحُ مَنْ فِی فَضْلِه
وَالنَّبِیُّ الْمُصْطَفى قالَ لَنا
وَضَعَ اللهُ عَلى ظَهْری یَداً
وَعَلیٌّ واضِعٌ رِجْلَیْهِ لی

 

 

حُبُّهُ یُخْمِدُ ناراً مؤْصَدَةً
صارَ ذُو اللُّبِّ إِلى أَنْ عَبَدَه
لَیْلَةَ الْمِعْراجِ لَمّا صَعَدَه:
فَأرانِی الْقَلْبَ أَنْ قَدْ بَرَدَه
بِمَكانٍ وَضَعَ اللهُ یَدَه

 

 

«به من گفتند كه در مدح علی‌‌(علیه‌السلام) شعری بگو؛ زیرا كه محبّت علی، آتش برافروخته را خاموش می‌كند. گفتم: آیا مدح كسی را گویم كه صاحب عقل از زیادی فضلش بر پرستش او رسیده و پیامبر برگزیده به ما گفت كه: در شب معراج وقتی به آسمان رفتم، خداوند بر پشت من دستی گذاشت كه در نتیجه آن،

 

قلب من سرد شد، و علی‌‌(علیه‌السلام) دو پایش را در همان مكان گذاشت كه خداوند دستش را در همان جا گذارده بود».

موضوع: 
نويسنده: