رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
شنبه: 19/آذر/1401 (السبت: 16/جمادى الأول/1444)

عقد اخوّت بین اصحاب پیامبر‌‌(ص)

پیامبر اكرم‌(ص) از آغاز دعوت، به مسئله اخوّت دینی عنایت و توجّه تمام داشت و آن را از اركان مهم و پایه‌های استوارِ اجتماعِ زندة مسلمانان می‌دانست و به‌وسیله آن، كینه‌ها و دشمنی‌های دیرینه اقوام و قبایل مختلف را از بین برد.

 

ازجمله كارهایی كه به منظور جوشش و همبستگی كامل‌تر، و بیدار شدن شعور اسلامی و حكمت‌های دیگر انجام دادند، این بود كه بین هر دو نفر از مهاجرین، عقد اخوّت بست؛ چنان‌كه بین هر دو نفر از مهاجرین و انصار نیز پیمان برادری برقرار كرد.

بین هر دو نفر كه باهم تجانس داشتند و ازلحاظ افكار و آرا به‌هم شبیه بودند، عقد اخوّت برقرار شد و با این كار در حقیقت، خانواده‌ها و قبایل و عشایر، به‌هم مرتبط و متّصل شدند.

این اقدام پیامبر| هم ازجنبة سیاسی و اجتماعی هم ازجهت به‌هم‌پیوستن جامعه نوزاد اسلامی، بسیار باارزش و سودمند بود و زمینه‌ای برای اخوّت عامّ مسلمانان و برادری همگانی و جهانی جامعه بشریّت شد. نخست برادرها از یكدیگر ارث می‌بردند تا وقتی كه احكام ارث و آیه:

﴿وَاُولُوالْاَرْحام بَعْضُهُم أَوْلی بِبَعْضٍ فِی كِتابِ اللهِ﴾؛[1]

«و برخی از خویشاوندان از بعضی دیگر از آنها، در کتاب خدا جلوتر هستند (در بهره‌وری از ارث...) ».

نازل شد؛ و بدین‌جهت، مواریث بر اساس خویشاوندی استوار شد.

 


[1]. انفال، 75.

موضوع: 
نويسنده: