رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
چهارشنبه: 13/مهر/1401 (الأربعاء: 9/ربيع الأول/1444)

فضیلت ماه مبارك رمضان

 

در خطبه رسول خدا‌(ص)

شیخ صدوق(رحمه‌الله)  به سند خود از حضرت امام‌رضا‌‌(علیه‌السلام) از پدران بزرگوارش از حضرت امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)‎ روایت كرده است كه فرمود: پیغمبر اكرم‌(ص) ‎روزی برای ما خطبه خواند و فرمود:

«ای مردم! به‌درستی‌كه ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است. ماهی كه نزد خدا بهترین ماه‎ها، روزهایش بهترین روزها، شب‎هایش بهترین شب‌ها و ساعاتش بهترین ساعات است. ماهی كه در آن به ضیافت خدا خوانده و از اهل كرامت خدا قرار داده شده‎اید. نفس‎های شما در آن ثواب تسبیح دارد و خواب شما در آن عبادت و عمل شما در آن مقبول و دعای شما در آن مستجاب است؛ پس با نیّت‎های راست و دل‎های پاك، از خدا درخواست كنید كه شما را برای روزه و تلاوت قرآن توفیق دهد. به‌درستی‌كه شقی و بدعاقبت، كسی است كه از آمرزش خدا در این ماه بزرگ محروم شود و به گرسنگی و تشنگی خود در این ماه، گرسنگی و تشنگی روز قیامت را یاد كنید و بر فقیران و مسكینان خود تصدّق كنید، سالمندان را احترام

 

نمایید، بر صغار و خُردسالان رحم كنید؛ و صله ارحام نمایید و زبان‎های خود را [از آنچه نباید گفت] و چشم‎های خود را از آنچه نباید به آن نگاه كرد، نگاه دارید؛ و گوش‎های خود را از آنچه نباید شنید حفظ كنید، و با یتیمان مردم مهربانی كنید، تا با یتیمان شما مهربانی شود، و از گناهان خود به‌سوی خدا توبه و بازگشت نمایید و دست‎های خود را در اوقات نماز به دعا بلند كنید كه آن هنگام بهترین ساعت‎ها است. خدا به رحمت به‌سوی بندگانش نظر می‎فرماید و هرگاه ایشان با او مناجات نمایند، جواب می‎فرماید و هرگاه او را ندا كنند، لبیك می‎گوید و هرگاه او را بخوانند، مستجاب می‌كند.

ای مردم! به‌درستی‌كه جان‎های شما در گرو عمل‎های شماست؛ پس با استغفار، از گرو بیرون آورید، و پشت‎های شما از گناهانتان سنگین است. پس به طول‌دادن سجود، آن را سبك سازید و بدانید كه خدا به عزّت خود سوگند یاد كرده است كه نمازگزاران و سجده‌كنندگان را عذاب نكند و آنها را به آتش جهنّم در روز قیامت نترساند.

ای مردم! هركس از شما مؤمن روزه‎داری را در این ماه افطار دهد، برای او نزد خدا ثواب یك بنده آزادكردن و آمرزش گناهان گذشته خواهد بود». پس گفته شد: یا رسول‎الله! همه ما قدرت بر آن نداریم؛ فرمود: «با افطار دادن به روزه‎دار ـ ‎اگرچه به نصف دانه خرما باشد‎ ـ از آتش بپرهیزید؛ اگرچه به شربتی آب باشد.

 

ای مردم! هركس از شما خلق خود را در این ماه نیكو سازد، گذشتن از صراط در روزی كه قدم‎ها بر آن بلغزد، برای اوست.

ایّها النّاس! كسی‌كه در این ماه خدمت غلام و كنیز خود را سبك گرداند، خدا در قیامت حساب او را آسان سازد. و هركس در این ماه شرّ خود را باز دارد، خدا خشم خود را از او در روز قیامت باز دارد. و كسی‌ كه یتیمی را در این ماه گرامی بدارد، خدا او را در روز قیامت گرامی دارد. و كسی ‌كه در این ماه با خویشاوند خود صله نماید، خدا او را در قیامت به رحمت خود وصل كند. و كسی ‌كه در این ماه قطع رحم كند، خدا در روز قیامت رحمت خود را از او قطع فرماید. و هركس در این ماه نماز مستحبّی به‌جای آورد، برای او برائت از آتش نوشته می‎شود. و كسی ‌كه نماز واجب به‌جا آورد، مثل كسی است كه در ماه‎های دیگر هفتاد نماز واجب به‌جا آورد. و كسی ‌كه در این ماه بسیار بر من صلوات بفرستد، خدا در روزی‌ كه میزان‎ها سبك باشد، میزان او را سنگین سازد. و هركس در این ماه تلاوت آیه‎ای از قرآن كند، ثواب ختم قرآن در ماه‎های دیگر را دارد.

ایّها النّاس! درهای بهشت در این ماه گشوده است؛ از خدا بخواهید كه [این درها را] به روی شما نبندد و درهای آتش، بسته است؛ از پروردگار خود بخواهید كه آنها را به روی شما باز نگرداند. و شیاطین دربند هستند؛ از خدا درخواست كنید كه آنها را بر شما مسلّط نسازد».

 

امیرالمؤمنین‌‌(علیه‌السلام) ‎فرمود: پس من برخاستم و عرض‌ كردم: یا رسول‎الله! بهترین اعمال در این ماه چیست؟ فرمود: «یا اباالحسن! فاضل‎ترین اعمال در این ماه پارسایی است از آنچه خدا حرام كرده است».

سپس رسول خدا‌(ص) گریست. عرض كردم: «یا رسول‌الله! چه چیز شما را به گریه درآورد؟». فرمود: «گریه می‎كنم برای آنچه در این ماه به تو می‎رسد. گویا تو را می‎بینم كه برای پروردگارت نماز می‎گزاری و برخاسته است شقی‎ترینِ اوّلین و آخرین جفت پی‌كننده ناقه ثمود و بر فرقت ضربتی زده است كه با آن ریش تو خضاب شده است». پس، من عرض كردم: «این در سلامت دین من است». فرمود: «در سلامت دین توست!». سپس فرمود: «یا علی! هركس تو را بكشد، مرا كشته و هركس تو را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته؛ برای اینكه تو از من، مثل جان منی و طینت تو از طینت من است و تو وصیّ من و خلیفه من بر امّتم هستی!».[1]

 


[1]. صدوق، الامالی، ص153ـ 155.

موضوع: 
نويسنده: