وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم اَسْئَلُكَ بِحَقِّ هذَا الْيَومِ الَّذِي جَعَلتَهُ لِلْمُسْلِمِينَ عِيداً(۱)   غرض از «عيد» نه آن است كه از باب جلال جامه ناز بپوشند به الطاف مزيد اي خوش آن عيد، كز آن شاه و گدا خوش باشند كه چنين «عيد سعيد» است...
چهارشنبه: 22/ارد/1400 (الأربعاء: 30/رمضان/1442)

داستان ابي‌الدّحداح

در شأن نزول آيه شريفه:

﴿مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ
أَضْعَافًا كَثِيرَةً﴾؛[1]

«کیست آن‌کسی که به ]بندگان[ خدا وام نیکویی دهد تا ]خدا[ آن را برای او چندین برابر بیفزاید؟».

در كتب تفسير روايت شده است كه پيغمبر اعظم’ ‎فرمود:

«مَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَلَهُ مِثْلَاهَا فِي الْجَنَّةِ»؛[2]

«هركسی صدقه‎اي بدهد، در بهشت دو چندان براي اوست».

ابوالدّحداح عرض كرد: يا رسول‎الله! من دو باغ دارم، اگر يكي از آنها را صدقه بدهم، دو مانند آن در بهشت براي من خواهد بود؟

فرمود: بلي.

عرض کرد: مادر دحداح نيز با من خواهد بود؟

فرمود: بلي.

عرض کرد: فرزندانم با من هستند؟

فرمود: بلي.

 

ابوالدّحداح باغ آبادتر را صدقه داد؛ پس آيه: ﴿مَنْ ذَاالَّذِي‎...﴾ نازل شد.

ابوالدّحداح به باغ آمد و ديد كه همسر و فرزندانش در آنجا هستند. بر در باغ ايستاد و بدون اينكه قدم در باغ بگذارد از همان جا صدا زد:

يا اُمَّ‌الدّحداح!

همسرش گفت: لَبَّيْكَ يَا أَبَا الدَّحْدَاحِ!

ابوالدّحداح گفت: من اين باغ را صدقه قرار داده و دو مانندِ آن در بهشت خريده‎ام و شما نيز با من هستيد.

همسرش گفت: خدا بركت دهد به آنچه خريداري كرده‎اي.

همه از باغ بيرون آمدند و باغ را تسليم كردند.

پيغمبر‌(ص) فرمود:

«كَمْ نَخْلَةٍ مَتَدَلٍّ عُذُوقُهَا لِأَبِي الدَّحْدَاحِ فِي الْجَنَّةِ»؛[3]

«چه بسيار درخت‎هاي خرما كه در بهشت خوشه‎هاي آن (از سنگيني) براي ابي‌الدّحداح به‌سوي زمين متمايل باشد».

 

[1]. بقره، 245.

[2]. محدث نوری، مستدرك‌الوسائل، ج7، ص262.

[3]. مقاتل بن سلیمان، تفسیر، ج1، ص204؛ طبرسی، مجمع‌البيان،‌ ج2، ص137.

موضوع: 
نويسنده: