رسول الله صلى الله عليه و آله :شَعبانُ شَهري و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ پيامبر صلى الله عليه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت شفيع او خواهم... بیشتر
پنجشنبه: 29/ارد/1401 (الخميس: 17/شوال/1443)

ملامت نفس

اين روحيه گله از نفس و توجه به منابع روحاني يا ]توجّه به[ ابتلا به خسارت‌ها و زيان‌هاي معنوي، دليل بيداري ضمير و حيات قلب و آگاهي و سلامتي روح است و ضد حالت غفلت و بي‎اعتنايي به گناه است و حالت معاتبه نفس است، كه در اصلاح باطن بسيار مؤثر است.

در احاديث شريفه، قريب به اين مضمون آمده است كه در امم گذشته، شخصي بود كه ساليان دراز عبادت مي‎كرد، سپس به رسم آن زمان‎ها قرباني كرد و مقبول درگاه الوهيت -  عزّ اسمه - نشد. او خود را و نفس خود را مخاطب قرار داد و گفت: «به من نرسيد آنچه رسيد مگر از تو و نيست گناه، مگر از تو». خطاب شد كه:  «اين نكوهش و توبيخ نفس، از آن سال‌ها عبادت، بهتر است».[1]

 


[1]. حمیری قمی، قرب‌الاسناد، ص392؛ کلینی، الکافی، ج2، ص73.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: