رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
جمعه: 15/مهر/1401 (الجمعة: 11/ربيع الأول/1444)

فیّاض مطلق

ولی من خدا را باسط ‎الیدین بالعطیه می‎دانم‌؛ می‎دانم كه از خزاین

 

رحمت و كرم او هر‌چه انفاق و بخشش و عطا شود، چیزی كم نمی‎شود. همه دعاها را مستجاب می‎فرماید. او فیّاض مطلق است؛ «لَا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍٍ، یُعْطِی مَنْ سَأَلَهُ وَیُعْطی مَنْ لَمْ یَسْأَلْهُ»[1] است؛ كرم و عطای او محصور و معدود نمی‎شود؛ «لَا  تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ وَلَا تَزِیدُهُ كَثْرَةُ الْعَطَاءِ إِلَّا جُوداً وَكَرَماً».[2]

او در كتاب كریمش و وحی نازل بر حضرت خاتم‌الانبیا(صلی‌الله علیه وآله) به همگان برای حضور در مشهد دعا، بارِ عام و اذن مطلق داده و با اعلان و بلكه فرمانِ ﴿وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ[3] همه را به دعا مأمور و باب استجابت آن را بر روی همه گشوده است.

لذا من همه حوایجم را، كه هر‌چه هستم و دارم، حاجت و نیاز است، از او می‎خواهم و رحمت واسعه و ربانیت و فیاضیّت نامتناهی او را محدود و متناهی نمی‎شمارم و فخرم این‌ است كه سراپای

 

وجودم، فقر و حاجت به اوست و عزّتم به اینكه كارساز و قاضی‎الحاجات اوست.

 

[1]. «هیچ گوش‌سپردنى او را از شنیدن صدایى دیگر ، باز ندارد و به آن‌کس که از او درخواست کند  و هم به آنكه درخواست نكند ، عطا مى‎كند».

[2]. طوسی، مصباح‌المتهجد، ص578؛ همو، تهذیب‌الاحکام، ج3، ص109؛ ابن طاووس، اقبال‌الاعمال، ج1، ص139؛ کفعمی، المصباح، ص579؛ محدث قمی، مفاتیح‌الجنان، ص179 (دعاى افتتاح). «انبارهای او تمام نمی‌شود و عطاى بسیار،  برای او جز جود و بخشش چیزی نیفزاید».

[3]. غافر،60. «و پروردگارت گوید مرا به دعا بخوانید تا برایتان اجابت كنم، بی‌گمان كسانى كه از عبادت من استكبار می‌ورزند ، به‌زودی به خوارى و زارى وارد دوزخ شوند».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: