وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم با عرض سلام و ادب و احترام خدمت بزرگواران علماي اعلام، اساتيد و فضلاء و طلاب عزيزي که در نشست علمی«مسائل مستحدثه و حوزه علمیه؛ چالش ها و رویکردها» که در جوار آستان ملک پاسبان عالم آل محمّد حضرت علی بن موسی الرضا علیهماالسلام...
شنبه: 28/مهر/1397 (السبت: 9/صفر/1440)

نگراني مردم

ثانياً: قبول دعوت مردم كوفه و اعزام مسلم(علیه السلام) ‏ با اين هدف انجام شد كه پس از مرگ معاويه و ولايتعهدي يزيد كه به فسق و فجور و انحراف از تعاليم اسلام معروف و مشهور بود، مسلمانانِ بيدار و متوجه، در سرگرداني و تحيّر عجيبي افتاده و سنگيني حكومت تحميلي يزيد آنها را ناراحت كرده بود. عالم اسلام از­نظر عموم (جز جيره‌خواران و دست‌نشاندگان بني‏اميه) بدون خليفه و زمامدار شرعي بود! زيرا بنا بر مذهب شيعه، حسين(علیه السلام) ‏ امام و خليفه منصوص و تعيين­شده از جانب پيغمبر‏(ص)  بود، و بنا بر نظر ديگران هم زمامداري يزيد مطابق اصول شرعي انجام نپذيرفته بود؛ چون هم انتخابش ازطرف معاويه بر اساس رعايت مصلحت مسلمين انجام نگرفت، و هم اهل حل ­و­ عقد و بزرگاني كه رأيشان ميزان رأي عموم بود، از بيعت با او خودداري كردند. كساني هم كه به او رأي داده بودند يا از

 

بيم شمشير ابن­زيادها و مسرف بن عقبه‏ها، يا به طمع جوايز و گرفتن پول و درجه و مقام بود. معاويه، مروان و ديگران را با پول و رشوه و وعدة حكومت ساكت كرد. وي براي مروان، ماهي­ هزار دينار و براي افراد ديگر، صد دينار اضافه حقوق قرار داد.[1]

به‌طوركلي، جز كساني كه تحت­تأثير تهديد يا تطميع و حفظ منافع بودند، نوع مردم از حكومت يزيد نگران، و بيعت با او را شرعي و سبب وجوب اطاعت و حرمت خروج بر او نمي‏دانستند.

 

[1].  ابن­قتيبه دينوری، الامامة و السياسه، ج1، ص197- 199؛ عقاد، ابوالشهداء، ص203.

نويسنده: