وریز وجوهات
بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحيمِ إِنَّا لله و إِنَّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ. رحلت عالم ربانی حضرت آیة الله آقای حاج شیخ مجتبی بهشتی رضوان الله تعالی علیه موجب تأثر و تأسف گردید. آن عالم عظیم الشأن عمر با برکت خود را در خدمت به اسلام و مکتب...
يكشنبه: 1/مهر/1397 (الأحد: 12/محرم/1440)

ثمرات پذيرش دعوت كوفيان

همان ‌طور كه يكي از فوايد دعوت پيغمبران، قطع عذر (وَ لِئَلّايَكُونَ  لِلنّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ)[1] است حسين(علیه السلام) ‏ كه خليفه و جانشين پيغمبر(ص)  بود هم با مردم اتمام‌حجت و قطع عذر نمود.

 

حوادث كوفه و بي‌وفايي مردم نشان داد كه تشكيل حكومت اسلامي در آن شرايط ميسر نيست و راه دفع خطرات از اسلام، خودداري از بيعت و تسليم، استقامت، تدارك انقلاب فكري، تهييج احساسات، فداكاري و بي­ اثركردن برنامه‏ هاي تخريبي بني‏ اميه است.

خلاصه جواب اين است كه با حساب دقيق، نجات اسلام با يكي از اين دو راه ممكن بود:

نخست: تشكيل حكومت اسلامي و بركنار­كردن يزيد.

دوم: فداكاري در راه امتناع از بيعت و تسليم و استقبال از شهادت و مظلوميت فوق‌العاده؛ از آنجا كه راه اول به‌علّت ناپايداري مردم به نتيجه نمي‏رسيد، امام(علیه السلام) ‏ از آغاز كار، راه دوم را انتخاب كرد، و براي اتمام­حجت تا وقتي پيمان‌شكني مردم كوفه، علني و آشكار نشده بود از راه مشترك به­طرف مقصد دوم مي‏رفت.

پس تشكيل حكومت اسلامي اگر‌چه هدف عالي و مقصد مقدسي بود كه طلب آن، از مقام امامت و عصمت حسين‏(علیه السلام) ‏ چيزي كم نمي‏كرد، بلكه قيام براي آن نيز از جانب آن حضرت بجا و سزاوار بود؛ اما چون شرايط آن موجود نبود، با علم امام به واقع و پيش‌بيني آينده، نمي‏توان آن را از علل و اسباب قيام شمرد.

 


[1]. نساء، 165. «تا بعد از این پیامبران، حجّتی برای مردم بر خدا باقی نماند».

نويسنده: