وریز وجوهات
  دبیر و اعضای محترم مجمع خیرین سلامت کشور با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی دام ظله الوارف، با ایشان دیدار کردند. در ابتدای این دیدار، دکتر شهریاری دبیر کل مجمع، گزارشی از فعالیت‌ها و برنامه‌های این مجمع ارائه...
يكشنبه: 30/دى/1397 (الأحد: 13/جمادى الأول/1440)

ثمرات پذيرش دعوت كوفيان

همان ‌طور كه يكي از فوايد دعوت پيغمبران، قطع عذر (وَ لِئَلّايَكُونَ  لِلنّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ)[1] است حسين(علیه السلام) ‏ كه خليفه و جانشين پيغمبر(ص)  بود هم با مردم اتمام‌حجت و قطع عذر نمود.

 

حوادث كوفه و بي‌وفايي مردم نشان داد كه تشكيل حكومت اسلامي در آن شرايط ميسر نيست و راه دفع خطرات از اسلام، خودداري از بيعت و تسليم، استقامت، تدارك انقلاب فكري، تهييج احساسات، فداكاري و بي­ اثركردن برنامه‏ هاي تخريبي بني‏ اميه است.

خلاصه جواب اين است كه با حساب دقيق، نجات اسلام با يكي از اين دو راه ممكن بود:

نخست: تشكيل حكومت اسلامي و بركنار­كردن يزيد.

دوم: فداكاري در راه امتناع از بيعت و تسليم و استقبال از شهادت و مظلوميت فوق‌العاده؛ از آنجا كه راه اول به‌علّت ناپايداري مردم به نتيجه نمي‏رسيد، امام(علیه السلام) ‏ از آغاز كار، راه دوم را انتخاب كرد، و براي اتمام­حجت تا وقتي پيمان‌شكني مردم كوفه، علني و آشكار نشده بود از راه مشترك به­طرف مقصد دوم مي‏رفت.

پس تشكيل حكومت اسلامي اگر‌چه هدف عالي و مقصد مقدسي بود كه طلب آن، از مقام امامت و عصمت حسين‏(علیه السلام) ‏ چيزي كم نمي‏كرد، بلكه قيام براي آن نيز از جانب آن حضرت بجا و سزاوار بود؛ اما چون شرايط آن موجود نبود، با علم امام به واقع و پيش‌بيني آينده، نمي‏توان آن را از علل و اسباب قيام شمرد.

 


[1]. نساء، 165. «تا بعد از این پیامبران، حجّتی برای مردم بر خدا باقی نماند».

نويسنده: