وریز وجوهات
امروز پنج شنبه ۱۱ مردادماه ۹۷ جمعی از مردم با مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی دامت برکاته دیدار کردند.   معظم له در این دیدار، با اشاره به مشکلات اقتصادی کشور فرمودند: آیا وقت آن نرسیده است که مسئولان، به وضعیت بد...
چهارشنبه: 24/مرد/1397 (الأربعاء: 3/ذو الحجة/1439)

اشتباه در نگاه

اشتباه يا اشتباه‌كاري در اينجاست كه، قيام امام(علیه السلام) ‏  را با قيام سياستمداران و رياست‌طلبان تاريخ مقايسه كرده و آن را انتحار سياسي و ترك حزم مي‌شمارند باآنكه اين قيام از هرگونه شائبه اغراض دنيايي و شخصي منزه و مبرّاست. در فصل اول همين بخش روشن ساختيم كه قيام امام(علیه السلام) ‏  يك قيام الهي و اداي تكليف ديني و مأموريت خدايي بود و بايد آن را با قيام‌هاي مشابه آن (نهضت‌هاي انبيا و اوليا) مقايسه كرد كه به اتكاي نيروي مادي و ظاهري نبود.

 

ابراهيم‌ خليل(علیه السلام)  در‌حالي‌كه نه قشوني داشت و نه شمشير و اسلحه و نه همكار و همفكري، در برابر پادشاه جباري مانند نمرود قيام كرد و خدايان و مقدسات او و ملتش را خوار شمرد، بت‌هايشان را شكست و پايمال نمود. موساي كليم(علیه السلام)  چوپان پشمينه‌پوش فقير، از فرعون مصر خواستار شد كه دست از دعواي خود بردارد و استعباد بندگان خدا را ترك كند و بني‌اسرائیل را آزاد سازد؛ فرعون را گمراه شمرد و از او و قشون و سپاهش بيم نكرد.

محمّد‏(ص)  بي‌معين و يار‌و‌ياور و تنها و بي‌جمعيت و لشكر، پرچم دعوت گردنكشان متكبر عرب و عجم را به دوش گرفت، و قبايل مشرك و وحشي را كه سيصدوشصت بت داشتند، به توحيد و پرستش خداي يگانه خواند و به پادشاه ايران و قيصر روم نامه نوشت و همه را به پذيرش دين خدا دعوت كرد.

يحياي پيغمبر(ص)  ، مردم را به‌سوي خدا خواند، اما توسط پادشاه ستمكار كشته شد و سرش را براي فاحشه‏اي به هديه بردند.

حسين(علیه السلام)  مردم را به حق و عدالت و دين جدش دعوت كرد، او را كشتند و سرش را براي يزيد هديه بردند.

زكريا(علیه السلام)  و ساير پيغمبراني كه كشته شدند يا مردم دعوتشان را پذيرفتند، با اتكا به كدام اسباب ظاهري و وسايل مادي قيام كردند؟

 

قيام اين طبقه جز مأموريت ديني، باعثي نداشت و غلبه و شكست ظاهري براي آنها يكسان بود.

در عصر انبيا نيز كساني بودند كه دعوت ايشان را تندروي و بي‌احتياطي و استقبال از مرگ و هرگونه خطر مي‏شمردند و حتي آنها را به باد استهزا و تمسخر مي‌گرفتند؛ چون هدف انبيا را از هدف مردمان دنيا‌طلب و جاه‌دوست تميز نمي‏دادند و نهضت‌هاي روحاني و معنوي و آسماني را كه براساس اطاعت امر خدا و فضيلت و بشر‌دوستي و حقيقت و عدالت و اتمام‌حجت است، مانند نهضت‌هاي دنيايي كه بر اساس حبّ به دنيا و جاه و رياست و منفعت شخصي است مي‌شمردند.

موضوع: 
نويسنده: