وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم رحلت عالم ربانی، روحانی زاهد و سالک الی الله ، زین الخطباء و المحدثین مرحوم حجت الاسلام و المسلمين آقای حاج شیخ مهدی مظاهری رضوان الله تعالی علیه موجب تأثر و تاسف گردید. آن عالم وارسته سالیان متمادی در تهذیب نفوس و تربیت...
چهارشنبه: 27/دى/1396 (الأربعاء: 29/ربيع الثاني/1439)

2ـ عافيت اخلاقي:

امّا عافيت اخلاقي عبارت از اتصاف انسان به اخلاق اسلامي است كه در قرآن مجيد و احاديث مرويّه از پيغمبر و ائمّه(ع) بيان شده است، مثل صبر، زهد، تواضع، صداقت، سخاوت، شجاعت، عدالت، ترحّم، حلم، عفّت، مروّت، حرّيت، فتوّت، عفو و گذشت، ايثار، صله رحم، رعايت حقّ

 

همسايه، حقّ پدر و مادر، مواسات، احسان، انصاف، كظم غيظ، صدق وعده، تفويض، توكّل، رضا و تسليم و ساير صفات حميده و مكارم اخلاق كه در قرآن مجيد و احاديث شريفه و ادعيه بر آنها ترغيب و توصيه شده است.

و برحسب حديث معروف:

«إِنَّمَا بُعِثْتُ لِاُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ».[1]

پيغمبر اكرم(ص) براي اتمام و آموزش كامل اخلاق مبعوث شده است.

در موضوع اخلاق، تعاليم اسلام كامل‌ترين و سازنده‎ترين تعاليم است. بسياري از حكما هم كه علم اخلاق را حكمت عملي مي‎نامند در حكمت عملي وارد نمي‎شوند؛ زيرا معتقدند با تعاليم اسلام در اين موضوع ديگر جايي براي كلام و مقال ديگران نيست. كتاب‌هاي اخلاق و اشعار شعرا و حكاياتي كه از مسلمانان تربيت‌شده در مكتب اسلام نقل شده، مسلمانان را در اخلاق به‌قدري غنيّ و صاحب‌افتخار نشان مي‎دهد كه بالاتر از آن تصوّر نمي‎شود.

شخص پيغمبر اكرم‌(ص) كه خدا به او خطاب فرموده است:

﴿وَ إِنَّكَ لَعَلَى‏ خُلُقٍ عَظِيمٍ ﴾؛[2]

 

داراي عالي‌ترين اخلاق انساني بود و يكي از علل عمده نفوذ دعوت آن حضرت در اعراب جاهليت كه تغيير عادات آنها امري ناممكن به نظر مي‎آمد همان اخلاق كريمه آن حضرت بود.

همچنين اهل‌بيت آن حضرت، اميرالمؤمنين و ساير ائمّه طاهرين^ همه نمونه اعلا و مَثَلْ اكمل اخلاق انسانيّت بودند كه دوست و دشمن به آن اعتراف داشتند و اين اخلاق سرّ و رمز محبوبيت فوق‎العاده آنها در قلوب مردم بود.

هُمُ الْقَوْمُ فَاقُوا الْعَالَمِينَ مَنَاقِباً
هُمُ الْقَوْمُ مَنْ أَصْفَاهُمُ الْوُدَّ مُخْلَصاً
 

 

مَحَاسِنُهُم تُجْلَی وَآثَارُهُم تُرْوَى
تَمَسَّكَ في اُخْرَاهُ بِالسَّبَبِ الْأَقْوَى[3]
 

 
وَهُم ْكَمَا قَالَ صَادِقُهُمْ وَكُلُّهُمْ صَادِقُونَ^:

كُنَّا نُجُوماً يُسْتَضَاءُ بِنَا
نَحْنُ الْبُحُورُ الَّتي فِيهَا لِغَائِصِکُمْ
مَنْ شَذَّ عَنَّا فَبَرْهُوتٌ مَكَانَتُهُ
مَسَاكِنُ الْخُلْدِ وَالْفِرْدَوْسِ تَمْلِكُهَا
 

 

وَلِلْبَرِیَّةِ نَحْنُ الْيَوْمُ بُرْهَانٌ
دُرٌّ ثَمينٌ وَيَاقُوتٌ وَمَرْجَانٌ
وَمَنْ أَتَانَا فَجَنَّاتٌ وَرِضْوَانٌ
وَنَحْنُ لِلْقُدْسِ وَالْفِرْدَوْسِ خُزَّانٌ
[4]
 

 
 

[1]. ابن‌سلامه قضاعي، مسندالشهاب، ج2، ص193؛ بيهقي، السنن‌الکبري، ج10، ص192؛ ابن عبدالبر، الاستذکار، ج8، ص576. «همانا مبعوث شدم (فرستاده شدم) تا اخلاق پسنديده را زنده کنم و کامل سازم».

[2]. قلم، 4. «تو اخلاق عظيم و برجسته‌اي داري».

[3]. زرندی، معارج‌الوصول، ص25؛ ابن‌صباغ مالکی، الفصول‌المهمه، ج1، ص161؛ اميني، الغدير، ج2، ص311. آنها، خانداني هستند که در مناقب بر جهانيان برترند؛ نيکي‌هاي آنها نمايان و آثارشان زبانزد است، خانداني که هرکس صميمانه دوستشان داشته باشد، به‌وسيله‌اي نيرومند براي آخرت خود چنگ زده است.

[4]. ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج3، ص397؛ مجلسی، بحارالانوار، ج47، ص26. «درواقع ما ستارگانی هستيم که از نور ما استفاده می‌شود و امروز برای آفريدگان دليل روشنی هستيم. ما درياهايی هستيم که در آن برای غواصان شما، دُرهای گران‌بها و ياقوت و مرجان وجود دارد. هرکه از ما جدا شود وادی برهوت جايگاه اوست، و هرکه نزد ما بيايد جای او بهشت و رضوان است. مساکن قدس و فردوس در اختيار ماست و ما خازنان قدس و فردوسيم».

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: