وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله الذی جعلنا من المتمسّکین بولایة مولانا أمیرالمؤمنین و الأئمة المعصومین علیهم‌السلام نخستین نشست مرکز تخصصی غدیرپژوهی در حوزه علمیه قم را به عزیزان شرکت‌کننده در این جلسه نورانی و به مسئولان و برگزارکنندگان محترم آن...
پنجشنبه: 3 / 01 / 1396 ( )

معجزۀ علمی ‌اهل‌بیت(ع)

اين خطبه از معجزات علمی ‌اهل‌بيت(ع) است، معجزات علمی ‌اهل‌بيت(ع) از معجزات حسي و ظاهري آنان بالاتر است مثل قرآن کريم که از هزاران معجزۀ حسي بالاتر است.

اين خطبه از شخصي صادر مي‌شود که به‌ظاهر يکي از زنان آن زمان بود اما درواقع ولیّة الله بود، کسي بود که با عالم غيب ارتباط داشت اين خطبه را در موضوعات مختلف اعم از معارف، اصول دين، الهيات، سياست و ديگر مطالب، ارتجالاً و بالبديهه در آن مجلس و در آن اوضاع و شرایط، با آن غصه‌ها و مصائبي که بر حضرت وارد شده بود ايراد کرد اين از معجزات بزرگ حضرت است، البته [متأسفانه به‌دلیل غفلت] ما روي اينها خيلي حساب باز نمی‌کنيم مثل نهج البلاغه که به قول ابن‌ابي‌الحديد، در آن زمان کسي مطالب اميرالمؤمنين(ع) را ملتفت نمی‌شد، صدور اين کلمات از اميرالمؤمنين(ع) از معجزات بزرگ است،[1] اينها از معجزۀ ناقۀ صالح اهميتش بيشتر است.

به‌هرحال در مورد حضرت زهرا(س) حتي کساني که با حضرت مخالفت داشتند، مواضع اخلاقي، ديني و عرفاني ايشان را قبول داشتند، و تصديق مي‌کردند، عايشه مي‌گفت:

«مَا رَأَيْتُ أَصْدَقَ مِنْ فَاطِمَةَ إلا أَبِيهَا».[2]

سزاوار است همه مخصوصاً زن‌ها به آن حضرت تأسّي کنند، به زندگي حضرت، به حجاب حضرت، به عفّت حضرت، وقتي در مسجد تشريف بردند که خطبه را قرائت کنند، بين حضرت و مردها پرده کشيدند تا اختلاط بين زن و مرد پيش نيايد حضرت زهرا(س) از پشت پرده صحبت کردند،[3] اين دستور قرآن است که:

 

﴿وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعاً فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ﴾.[4]

سيره و زندگي آن حضرت، بايد براي همۀ ما و مخصوصاً خواهران الگو باشد، بايد به ايشان تأسي داشته باشيم؛ در اخلاق، در امربه‌معروف، در دفاع از حق، هر جهتي را بخواهيد زندگي حضرت به شما درس صحيح مي‌دهد.

و اینکه در حفظ قرآن، موفقيت نصيب شما شده افتخار بسيار بزرگي است.

قرآن، معجزه بزرگ حضرت رسول(ص) است هر آيه‌اي از آيات قرآن يک معجزه است. قرآن مي‌فرمايد اگر مي‌توانيد ده سوره مثل سوره‌هاي قرآن بياوريد:

﴿فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ﴾.[5]

بلکه مي‌گويد: اگر مي‌توانيد يک سوره مثل سوره‌هاي قرآن بياوريد:

﴿فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ﴾.[6]

آيات قرآن همه معجزه است، مثل سورۀ توحيد، تمام توحيد در اين چند آيه است، لذا در حديثي از امام زين‌العابدين× آمده است، وقتي دربارۀ توحيد از حضرتش سؤال کردند در پاسخ فرمود:

«إِنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلِمَ أَنَّهُ يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَقْوَامٌ‏ مُتَعَمِّقُونَ‏ فَأَنْزَلَ اللهُ تَعَالَى‏ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ وَالآيَاتِ مِنْ سُورَةِ الْحَدِيدِ...»؛[7]

خداوند متعال مي‌دانست که در آخرالزمان اقوامی‌ می‌آيند که در مسائل تعمّق و دقت مي‌کنند، لذا سورۀ «قل هو الله احد» و آيات آغاز سورۀ حديد را نازل فرمود. البته شايد آخرالزمان بعدها باشد.

قرآن بايد ميزان عقاید و اخلاق باشد. در روايت است که:

 

«خَيْرُكُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ وَعَلَّمَهُ»‏.[8]

ثواب‌هاي بسياري در روز قيامت به قاريان قرآن داده مي‌شود.

در روايت است که: روز قيامت، قرآن به صورتي مجسم و ظاهر مي‌شود که وقتي به هر قوم و جمعيتي عبور مي‌کند گمان مي‌کنند از آنها است مثلاً به علما عبور مي‌کند، گمان مي‌کنند يکي از علمای بزرگ است به شهدا عبور مي‌کند، به انبيا عبور مي‌کند، تا در پايان در درگاه خداوند حاضر مي‌شود و معلوم مي‌شود که قرآن مجيد است.[9]

 

با تمسک به قرآن و اهل‌بيت(ع) و ولايت اميرالمؤمنين(ع) انسان حتماً اهل نجات خواهد بود.

اميدوارم همۀ شما در تمسک به قرآن و اهل‌بيت(ع) ثابت‌قدم بمانيد و بتوانيد در اين زمان هم خود و هم ديگران را با قرآن و اهل‌بيت(ع) آشنا کنيد.

خواهرها که با حجاب و همين چادر بيرون می‌آيند اين کار آنها جهاد است، هرچه محفوظ‌تر باشند و اختلاط زن و مرد نباشد، بيشتر اسباب تقرب به خداوند متعال است، خداوند ايمان و ولايت و تمسک به قرآن مجيد را براي شما مستدام بدارد دنيا و آخرت شما را معمور بدارد و همه را مورد عنايت و دعاي خاص حضرت وليّ عصر(عج) که صاحب قرآن و قرآن ناطق است قرار دهد.

 

 

[1]. ابن‌ابی‌الحدید، شرح نهج‌ البلاغه، ج1، ص4 – 5.

[2]. ابویعلی موصلی، مسند، ج8، ص153؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج٣، ص١١٩؛ مجلسی، بحار الانوار، ج٤٣، ص53، 84. «راستگوتر از فاطمه ندیدم مگر پدرش».

[3]. ابن‌طیفور، بلاغات النساء، ص12 – 15؛ طبری امامی، دلائل الامامه، ص111؛ طبرسی، الاحتجاج، ج1، ص131 – 132؛ ابن‌طاووس، الطرائف، ص264؛ مجلسی، بحار الانوار، ج29، ص216.

[4]. احزاب، ٥٣. «و هنگامی که چیزی از وسایل زندگی را از آنان می‌خواهید از پشت پرده بخواهید».

[5]. هود، ١٣.

[6]. يونس، ٣٨.

[7]. کلینی، الکافی، ج1، ص91، ح3؛ فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ج5، ص393؛ بحرانی، البرهان، ج5، ص801؛ حویزی، تفسير نور الثقلين، ج5، ص231 (ذيل آيات سوره حديد)؛ ص706 (تفسیر سوره اخلاص).

[8]. ابن‌‌ابی‌جمهور احسائی، عوالي اللئالي، ج١، ص٩٩، ح١٧؛ مجلسی، بحارالانوار، ج٩٢، ص١٨٦. «بهترين شما کسي است که قرآن را فرا گيرد و به ديگران تعليم دهد».

[9]. کلینی، الکافی، ج2، ص596؛ مجلسی، بحار الانوار، ج ٧، ص ٣١٩. عن أبي جعفر(ع) أَنَّهُ قال: «تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّ الْقُرْآنَ يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ نَظَرَ إِلَيْهِ الْخَلْقُ وَالنَّاسُ صُفُوفٌ عِشْرُونَ وَمِائَةُ أَلْفِ صَفٍّ، ثَمَانُونَ أَلْفَ صَفٍّ أُمَّةُ محمد، وَأَرْبَعُونَ أَلْفَ صَفٍّ مِنْ سَائِرِ الأُمَمِ، فَيَأْتِي عَلَى صَفِّ الْمُسْلِمِينَ فِي صُورَةِ رَجُلٍ فَيُسَلِّمُ فَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ: لا إِلَهَ إِلا اللهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ نَعْرِفُهُ بِنَعْتِهِ وَصِفَتِهِ، ثُمَّ يُجَاوِزُ [يَتَجَاوَزُ] حَتَّى يَأْتِيَ عَلَى صَفِّ الشُّهَدَاءِ فَيَنْظُرُ إِلَيْهِ الشُّهَدَاءُ ثُمَّ يَقُولُونَ: لا إِلَهَ إِلا اللهُ الرَّبُّ الرَّحِيمُ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ مِنَ الشُّهَدَاءِ نَعْرِفُهُ بِسَمْتِهِ، ثُمَّ يُجَاوِزُ [يَتَجَاوَزُ] حَتَّى يَأْتِيَ صَفَّ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ فِي صُورَةِ نَبِيٍّ مُرْسَلٍ فَيَنْظُرُ النَّبِيُّونَ وَالْمُرْسَلُونَ إِلَيْهِ فَيَشْتَدُّ لِذَلِكَ تَعَجُّبُهُمْ وَيَقُولُونَ: لا إِلَهَ إِلا اللهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ إِنَّ هَذَا لَنَبِيٌّ مُرْسَلٌ نَعْرِفُهُ بِصِفَتِهِ وَسَمْتِهِ، ثُمَّ يُجَاوِزُ حَتَّى يَأْتِيَ صَفَّ الْمَلائِكَةِ فِي صُورَةِ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ فَيَنْظُرُ إِلَيْهِ الْمَلائِكَةُ فَيَشْتَدُّ تَعَجُّبُهُمْ وَيَكْبُرُ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ لِمَا رَأَوْا مِنْ فَضْلِهِ وَيَقُولُونَ تَعَالَى رَبُّنَا وَتَقَدَّسَ إِنَّ هَذَا الْعَبْدَ مِنَ الْمَلائِكَةِ نَعْرِفُهُ بِسَمْتِهِ وَصِفَتِهِ، ثُمَّ يُجَاوِزُ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى رَبِّ الْعِزَّةِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَيَخِرُّ تَحْتَ الْعَرْشِ فَيُنَادِيهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَا حُجَّتِي فِي الأَرْضِ وَكَلامي ‌الصَّادِقُ‏ النَّاطِقُ‏ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّع»‏.

از امام باقر(ع) روایت شده است که فرمود: قرآن را یاد بگیرید همانا قرآن در روز قیامت به بهترین صورت می‌آید مردم به آن نگاه می‌کنند و صد و بیست صف باشند. هشتاد صف امت محمد| و چهل صف از دیگر امت‌ها هستند آن‌گاه به‌صورت مردمی نزد صف مسلمانان می‌آید و سلام می‌کند، پس به او نگاه می‌کنند، سپس می‌گویند معبودی جز خدای بردبار بزرگوار نیست. این مرد از مسلمانان است او را با سیما و صفتش می‌شناسیم. سپس حرکت می‌کند تا به صف شهیدان می‌رسد، شهیدان به او نگاه می‌کنند و می‌گویند معبودی جز خدای مهربان نیست این مرد از شهدا است او را به شکل و شمایلش می‌شناسیم. سپس از آنها جدا می‌شود تا می‌رسد به صف پیامبران به‌صورت یک پیامبر مرسل، پیامبران به او نگاه می‌کنند و شگفت‌زده می‌شوند و می‌گویند معبودی جز خدای بردبار و بزرگوار نیست. بی‌تردید این یک پیامبر و فرستاده خدا است ما او را با صفتها و خُلق و خویش می‌شناسیم. سپس به صورت یک فرشته مقرب الهی به صف فرشتگان می‌آید .پس فرشتگان به او نگاه می‌کنند و بسیار شگفت‌زده می‌شوند و فضیلت و برتری قرآن را بزرگ می‌شمارند و می‌گویند پروردگار ما بزرگ و پاکیزه است این بنده از فرشتگان است ما او را با هیئت و اوصافش می‌شناسیم سپس از پیش آنها در گذرد تا به پیشگاه پروردگار عزیز و پیروز و بزرگوار می‌رسد در زیر عرش به روی خاک می‌افتد پس خدای متعال او را ندا می‌کند: ای حجت و دلیل من در روی زمین و ای سخن راستین من سر بردار و هرچه خواهی بخواه و شفاعت کن که شفاعتت پذیرفته است.

نويسنده: