وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لا یسدها شیء رحلت عالم ربانی مرحوم آیت الله آقای حاج سید مهدی ابن الرضا خوانساری رضوان الله تعالی علیه موجب تاثر و تاسف گردید. آن عالم خدوم، عمر مبارک خود را در راه اعلای کلمه الله و ترویج...
دوشنبه: 7 / 01 / 1396 ( )

خداوند مربي تمام کائنات

يکي از صفات خداوند متعال «ربّ» است ما در سورۀ فاتحة الکتاب اولين سوره قرآن، خداوند متعال را به ﴿رَبِّ‌الْعَالَمِينَ﴾ می‌ستایيم.

تربيت يکي از صفات بزرگ است کساني که بتوانند اين صفت را در خودشان فراهم کنند در هر درجه‌اي که باشد ارزشمند است ربّ حقيقي خداوند متعال است خداوند ربّ تمام کائنات است، همۀ کائنات را خداوند تربيت مي‌کند.

 

﴿رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى﴾.[1]

تربيت همين است که انسان ناقص را کامل و کامل را کامل‌تر کند. آثار تربيت خداوند متعال و رسول اکرم(ص) و ائمه طاهرين(ع) در عالم خلقت هست.

اگر انسان در راه تربيت ديگران قدم بردارد، درحقيقت تخلق به اخلاق خدا پيدا کرده است، در روايت فرموده‌اند:

«تَخَلَّقُوا بِأَخْلاقِ اللهِ».[2]

اسماء الحسني را بخوانيد، بندۀ خدا بايد اين اخلاق خدایي را در خودش ايجاد کند و در هر حدي که می‌تواند به اين اخلاق خدایي تخلّق پيدا کند يکي از اخلاق الهي علم است و يکي تربيت.

آنچه بشر به آن احتياج دارد، تربيت ديني، معنوي و اخلاقي است. اگر دين نباشد، بشر هرچه بيشتر در جنبه‌هاي مادي پيشرفت کند و کامل‌تر شود، زحمت و گرفتاري براي خود و جامعه و تمام بشريت ايجاد مي‌کند، اگر تربيت معنوي نباشد انسان از انسانيت حقيقي برخوردار نخواهد بود و بلکه در عالم وحشيگري و حيوانيت از حيوان پست‌تر مي‌شود.

﴿وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا أُولَئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ﴾.[3]

 


[1]. طه،٥٠. «پروردگار ما کسي است که به هر موجودي آنچه را لازمه آفرينش او بود داده، سپس رهبريش کرده است».

[2]. مجلسی، بحار الانوار، ج٥٨، ص١٢٩. «به اخلاق خدا تخلّق پيدا کنيد».

[3]. اعراف، ١٧٩. «گروه بسياري از جن و انس را براي دوزخ آفريديم، آنها دل‌هایي دارند که با آن (انديشه نمي‌کنند) نمی‌فهمند و چشماني دارند که با آن نمی‌بينند و گوش‌هایي دارند که با آن نمی‌شنوند، آنها همچون چهارپايانند، بلکه گمراه‌تر، اينان همان غافلانند».

نويسنده: