وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم قال الله تعالي: ﴿يَا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ﴾ حضرت صادق، امام راستین پیشوا و مقتدای اهل دین کرد احیا، شرع جدش مصطفی داد رونق، رسم و آئین ولا مکتب فقه و فضیلت باز کرد...
یکشنبه: 1 / 05 / 1396 ( )

دعوت خدا و رسول به حيات طيبه

قرآن مجيد مي‌فرمايد:

﴿يَا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْييكُمْ﴾.[1]

دعوت خدا و پيامبر دعوت به حيات و زندگي است اما زندگي حقيقي؛ زندگي مادي را حيوانات هم دارند، زندگي حقيقي به اين است که انسان وظایف خويش را انجام دهد، در مسير اطاعت خداوند متعال باشد، طغيان‌گر نباشد و اگر يک وقتي گناهي از او صادر شد بتواند بگويد:

«إِلَهِي لَمْ أَعْصِكَ حِينَ عَصَيْتُكَ وَأَنَا بِرُبُوبِيَّتِكَ جَاحِدٌ... لَكِنْ خَطِيئَةٌ عَرَضَتْ وَسَوَّلَتْ لِي نَفْسِي وَغَلَبَنِي هَوَايَ وَأَعَانَتْنِي عَلَيْهَا شِقْوَتِي وَغَرَّنِي سِتْرُكَ الْمُرْخَى عَلَيَّ‏».[2]

 

اگر گناهي هم صادر شد بتوان گفت، به قول معروف:

بيابان بود و تابستان و آب سرد و استسقاء.

چنين نباشد که انسان وقتي معصيت مي‌کند، اهميت ندهد، بي‌اعتنا باشد و متوجه نباشد که چه خسارتي مي‌کند و در نقطۀ مقابل، وقتي اطاعت خدا را مي‌کند چه نفعي می‌برد. مگر مي‌شود آن منفعت‌هایي که در اطاعت خداوند براي انسان فراهم مي‌شود با اين منافع دنيایي قياس کرد؟ اگر تمام دنيا را بدهند تا انسان يک ذره از آن منافع معنوي را بدهد، باز هم انسان مغبون مي‌شود.

 

[1]. انفال، ٢٤. «اي کساني که ايمان آورده‌ايد دعوت خدا و پيامبر را اجابت کنيد هنگامی ‌که شما را به‌سوی چيزي مي‌خواند که شما را حيات مي‌بخشد».

[2]. فرازي از دعاي ابوحمزه ثمالي. «اي پروردگار من، هنگامی ‌که به معصيت پرداختم، عصيان از راه انکار خداونديت نکردم و فرمانت را خفيف نشمردم و سينه در مقابل عقابت سپر نکردم و وعده مجازاتت را خوار و بي‌اهميت ندانستم بلکه عصيانم خطایي بود عارض شد و نفس زشت من بر من شبهه‌کاري کرد و هوي و هوس غلبه کرد و بدبختي کمک نمود و ستاري و پرده‌پوشيت مغرورم ساخت». طوسی، مصباح المتهجد، ج2، ص589؛ ابن‌طاووس، اقبال الاعمال، ج1، ص166؛ کفعمی، البلد الامین، ص209.

موضوع: 
نويسنده: