وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحيم اللّهم صلّ علي الصديقة الطاهرة سيدة نساء العالمين و علي أبيها و بعلها و بنيها و الائمة المعصومين من ذرّيّتها سيّما بقيّة الله في الأرضين. ميلاد مسعود يگانه بانوي جهان، سيّده زنان عالم را به پيشگاه مقدّس کهف امان و صاحب دوران...
جمعه: 4 / 01 / 1396 ( )

85
اهميت قضا در اسلام و وظايف قضات[1]

بسم الله الرحمن الرحيم

﴿يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَينَ النَّاسِ بِالْحَقِّ﴾.[2]

مسألۀ عدالت و دادگستري از اهمّ مسائلي است که هم در قرآن مجيد و هم در روايات و سيره ائمه معصومين(ع) مخصوصاً شخص مقدس حضرت اميرالمؤمنين(ع) به آن اهميت بسيار بالایي داده شده است، در هيچ مکتبي نسبت به امر عدالت و دادگستري و صحت قضا و داوري بين مردم به‌قدري که در دين مقدس اسلام اهتمام داده شده و راهکارهایي که به قضات داده شده در هيچ ديني نيست.

اگر کسي توجه اسلام را به اين مسأله که از اهمّ مسائل حياتي جامعۀ بشر است با مکتب‌هاي ديگر مقايسه کند متوجه مي‌شود قواعد و قوانيني در اسلام هست که هرچه بشر فکر کند و بخواهد بالاتر از آن را بياورد ممکن نيست مثلاً همين قاعدۀ مشهور و معروف که:

«الْبَيِّنَةُ عَلَى الْمُدَّعِي وَالْيَميِنُ عَلَى مَنْ أَنْکَرَ»[3] اين قانون، بسيار بزرگ و مهم است.

قضای اسلام الهي است، مثل قوانيني نيست که امروز مي‌گويند و فردا عوض مي‌کنند، دوباره پس‌فردا مي‌گويند و هر روز مطلبي است. ١٤٠٠ سال است در تمام

 

عالم اسلام همين قضای اسلامی‌ امور يک ميليارد مردم را منظم کرده است چه شيعه و چه سني.

من وقتي ابتدای امر بود به آقايان عرض کردم اگر مي‌خواهيد عدالت پياده شود بيایيد از اول، مطلب را بر اساس اسلام پياده کنيد نه اینکه چيزهایي که بوده است جرح و تعديل کنيد، بلکه بيایيد از اول وارد شويد و نظاماتي را که اسلام در قضا و شئونات مختلفش دارد پياده کنيد. اين مطالب مکرر بحث مي‌شد و بنده نظراتي را که داشتم عرض مي‌کردم.

اگر بخواهيم دادگستري اسلامی‌ داشته باشيم بايد از اول اساسش را بر اساس تعليمات و نظامات اسلام قرار دهيم، آن‌وقت هرچه جلو برويم، پيشرفت مي‌کنيم و دادگستري اسلامي‌تر مي‌شود و عدالت گسترده‌تر مي‌شود و اگر غير از اين باشد چيز ديگري مي‌شود که نمي‌توان به آن اعتماد کرد.

 

[1]. دیدار جمعي از کارآموزان قوۀ قضایيه با حضرت آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی‌مدظله‌العالی در تاریخ 14 بهمن 1387.

[2]. ص، 26. «ای داوود ما تو را خلیفه (و نماینده خود) در زمین قرار دادیم، پس در میان مردم به حق داوری کن».

[3]. «شاهد آوردن بر عهده مدعی و قسم خوردن بر عهده منکر است.»

نويسنده: