وریز وجوهات
الا باد صبا اى پيك عشّاق پيامى بر از اين مهجور مشتاق به سوى خطّه قدس خراسان به طور پور موسى قطب امكان به سوى مقصد پاكان و خاصان به سوى قبله‌ ي ارباب عرفان به سوى كعبه‌ ي اصحاب حاجات به دار معجزات و خرق عادات مكان علم و توحيد و فضيلت مقرّ...
شنبه: 24/مهر/1400 (السبت: 9/ربيع الأول/1443)

طلاق مبارات

مسأله 2540. اگر زن و شوهر يكديگر را نخواهند، و زن مالي به مرد بدهد كه او را طلاق دهد، آن طلاق را مبارات گويند.

مسأله 2541. اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند، چنان‌چه مثلاً اسم زن فاطمه باشد، بايد بگويد:

بارَأْتُ زَوْجَتِي فَاطِمَةَ عَلى مَا بَذَلَتْ مَهْرِها فَهِيَ طالِقَ »

مبارات كردم زنم فاطمه را در مقابل آنچه بذل كرده او، پس او رهاست.

و اگر ديگري را وكيل كند، وكيل بايد بگويد:

بارَأْتُ زَوْجَةَ مُوَكِّلِي فَاطِمَةَ عَلی مَا بَذَلَتْ فَهِيَ طالِق

و در هر دو صورت اگر به جاي كلمه «عَلي مَا بَذَلَتْ بمَا بَذَلَتْ» بگويد، اشكال ندارد.

مسأله 2542. صيغه طلاق خلع و مبارات بايد به عربي خوانده شود، ولي اگر زن براي آن كه مال خود را به شوهر ببخشد، مثلاً به فارسي بگويد: براي طلاق، فلان مال را به تو بخشيدم؛ اشكال ندارد.

مسأله 2543. اگر زن در بين عدّه طلاق خلع، يا مبارات از بخشش خود برگردد، شوهر مي‎تواند رجوع كند، و بدون عقد دوباره او را زن خود قرار دهد.

مسأله 2544. مالي را كه شوهر براي طلاق مبارات مي‎گيرد، بايد بيشتر از مهر نباشد، ولي در طلاق خلع اگر بيشتر باشد، اشكال ندارد.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: