وریز وجوهات
بسمه تعالی انا لله و انا الیه راجعون رحلت عالم ربانی سلالة السادات حضرت حجت الاسلام و المسلمین آقای حاج سید محمد حسینی طباطبایی رحمة الله علیه موجب تأثر و تأسف گردید. آن عالم وارسته عمر مبارک خود را به ترویج و نشر معارف نورانی قرآن و عترت و...
دوشنبه: 7 / 01 / 1396 ( )

احكام وضو

مسأله305. كسي كه در كارهاي وضو و شرايط آن، مثل پاك‌بودن آب و غصبي‌نبودن آن خيلي شك مي‎كند، بايد به شك خود اعتنا نكند.

 

مسأله306. اگر شك كند كه وضوي او باطل شده است يا نه، بنا مي‎گذارد كه وضوي او باقي است، ولي اگر بعد از بول استبراء نكرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبتي از او بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر، وضوي او باطل است.

مسأله307. كسي كه شك دارد وضو گرفته يا نه، بايد وضو بگيرد.

مسأله308. كسي كه مي‎داند وضو گرفته و حدثي هم از او سر زده، مثلاً بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده، چنان‌چه پيش از نماز است، بايد وضو بگيرد، و اگر در بين نماز است، احتياط آن است كه نماز را تمام كند و با وضوي ديگر اعاده كند، و اگر بعد از نماز است، نمازي كه خوانده صحيح است و براي نمازهاي بعد بايد وضو بگيرد.

مسأله309. اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضي جاها را نشسته يا مسح نكرده است، چنان‌‌چه رطوبت جاهايي كه پيش از آن است خشك شده، بايد دوباره وضو بگيرد، و اگر خشك نشده بايد جايي را كه فراموش كرده و آنچه بعد از آن است را بشويد يا مسح كند، و اگر در بين وضو در شستن يا مسح‌كردن جايي شك كند، بايد به همين دستور عمل كند.

مسأله310. اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، در صورتي كه احتمال مي‎دهد پيش از نماز به حكم لزوم وضو براي نماز ملتفت بوده، نماز او صحيح است، ولي بايد براي نمازهاي بعد وضو بگيرد.

مسأله311. اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، احتياط لازم آن است كه نماز را تمام كند و بعد با وضوي ديگر آن را اعاده نمايد.

مسأله312. اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز وضوي او باطل شده يا بعد از نماز، نمازي كه خوانده صحيح است.

مسأله313. اگر انسان مرضي دارد كه بول او قطره قطره مي‎ريزد يا نمي‎تواند از بيرون‌آمدن غائط خودداري كند، چنان‌چه يقين دارد كه از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضوگرفتن و نمازخواندن مهلت پيدا مي‎كند، بايد نماز را در وقتي كه مهلت پيدا مي‎كند بخواند، و اگر مهلت او به مقدار كارهاي واجب نماز است، بايد در وقتي كه مهلت دارد، فقط كارهاي واجب نماز را به‌جا آورد و كارهاي مستحب آن، مانند اذان و اقامه و قنوت را ترك نمايد.

 

مسأله314. اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمي‎كند و در بين نماز چند دفعه بول يا غائط از او خارج مي‎شود، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست، بايد ظرف آبي پهلوي خود بگذارد و هر وقت بول يا غائط از او خارج شد، فوراً وضو بگيرد و بقيه نماز را بخواند؛ و احتياط واجب آن است كه كسي كه نمي‎تواند خود را از بول يا خارج‌شدن غائط نگاه دارد و وضو در بين نماز موجب به هم‌خوردن موالات نماز شود، همان نماز را دوباره با يك وضو بخواند، و اگر در بين آن نماز وضوي او باطل شد اعتنا نكند.

مسأله315. كسي كه بول يا غائط طوري پي‎درپي از او خارج مي‎شود كه وضوگرفتن بعد از هر دفعه براي او سخت است، اگر بتواند مقداري از نماز را با وضو بخواند، بايد براي هر نماز يك وضو بگيرد.

مسأله316. كسي كه بول يا غائط پي‎درپي از او خارج مي‎شود، اگر نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند، احتياط واجب آن است كه براي هر نماز يك وضو بگيرد.

مسأله317. اگر مرضي دارد كه نمي‎تواند از خارج‌شدن باد جلوگيري كند، بايد به وظيفه كساني كه نمي‎توانند از بيرون‌آمدن بول و غائط خودداري كنند عمل نمايد.

مسأله318. كسي كه بول يا غائط پي‎درپي از او خارج مي‎شود، بايد براي هر نماز وضو بگيرد و فوراً مشغول نماز شود، ولي براي به‌جا آوردن سجده و تشهد فراموش شده و نماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد، در صورتي كه آن‌ها را بعد از نماز فوراً به جا بياورد، وضوگرفتن لازم نيست.

مسأله319. كسي كه بول او قطره قطره مي‎ريزد، بايد براي نماز به وسيله كيسه‎اي كه در آن پنبه يا چيز ديگري است كه از رسيدن بول به جاهاي ديگر جلوگيري مي‎كند، خود را حفظ نمايد، و احتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز، مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد، و نيز كسي كه نمي‎تواند از بيرون‌آمدن غائط خودداري كند چنان‌چه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاي ديگر جلوگيري نمايد، و احتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد، براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد.

مسأله320. كسي كه نمي‎تواند از بيرون‌آمدن بول و غائط خودداري كند در صورتي كه ممكن باشد، بايد به مقدار نماز از خارج‌شدن بول و غائط جلوگيري نمايد اگر چه خرج

 

داشته باشد، بلكه اگر مرض او به آساني معالجه مي‎شود، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه نمايد.

مسأله321. كسي كه نمي‎تواند از بيرون‌آمدن بول و غائط خودداري كند، بعد از آن كه مرض او خوب شد، لازم نيست نمازهايي را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‎اش خوانده قضا نمايد، ولي اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود، بايد نمازي را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: