وریز وجوهات
شخصيّت والاي حضرت امام حسن مجتبي عليه السلام آن پيشواي عاليقدر، بسيار عظيم‌تر از آن است كه امثال حقير بتوانيم با نگارش مقاله‌‌ای آن را شرح دهيم يا درباره آن كتابی بنگاريم.  از نگاه دانشمندان اهل سنّت علاوه بر دانشمندان و نويسندگان بزرگ...
دوشنبه: 5 / 04 / 1396 ( )

احكام متفرقه طلاق

مسأله 2545. اگر با زن نامحرمي به گمان اين‌كه عيال خود اوست، نزديكي كند؛ چه زن بداند كه او شوهرش نيست، يا گمان كند شوهرش مي‎باشد، بايد عدّه نگهدارد.

 

مسأله 2546. اگر با زني كه مي‎داند عيالش نيست زنا كند، چنان‌چه زن بداند كه آن مرد شوهر او نيست، لازم نيست عدّه نگهدارد، و در صورتي كه زن گمان كند شوهرش مي‎باشد، احتياط مستحب نگهداشتن عدّه است.

مسأله 2547. اگر مرد، زني را گول بزند كه از شوهرش طلاق بگيرد، و زن او شود، طلاق و عقد آن زن صحيح است، ولي هر دو معصيت بزرگي كرده‎اند.

مسأله 2548. هر گاه زن در ضمن عقد با شوهر شرط كند كه اگر شوهر مسافرت نمايد، يا مثلاً شش ماه به او خرجي ندهد اختيار طلاق با او باشد، اين شرط باطل است؛ ولي چنان‌چه شرط كند وكالت فعلي خود را از طرف شوهر به اين كه در ضمن عقد شرط شود، كه مثلاً زن از حين عقد وكيل باشد كه اگر شوهر مسافرت كند يا مثلاً تا شش ماه خرجي ندهد، طلاق خود را بدهد، اين شرط صحيح است، و تا شوهر او را عزل نكرده، و يا عزلش از وكالت به او نرسيده، چنان‌چه خود را طلاق دهد صحيح است، ولي چنان‌چه وكالت معلق بر خرجي ندادن يا مسافرت شوهر باشد، صحيح نيست.

مسأله 2549. زني كه شوهرش گم شده، اگر بخواهد به ديگري شوهر كند بايد نزد مجتهد عادل برود، و به دستور او عمل نمايد.

مسأله 2550. پدر و جد پدري ديوانه، كه ديوانگي او متصل به زمان صغير بودنش باشد، مي‎توانند زن او را طلاق بدهند، و اگر متصل نباشد با حاكم شرع است، و احتياط لازم آن است كه حاكم شرع هم از آنان اذن بگيرد.

مسأله 2551. اگر پدر يا جد پدري براي طفل خود زني را متعه كند، اگر چه مقداري از زمان تكليف بچه جزء مدت عقد باشد، مثلاً براي پسر چهارده ساله‎اش زني را دو ساله متعه كند، چنان‌چه صلاح بچه باشد، مي‎تواند مدت آن زن را ببخشد، ولي زن دائمي او را نمي‎تواند طلاق دهد.

مسأله 2552. اگر از روي علاماتي كه در شرع معين شده، مرد دو نفر را عادل بداند، و زن خود را پيش آن دو طلاق بدهد، ديگري كه شك در عدالت آن دو داشته باشد، مي‎تواند آن زن را بعد از تمام‌شدن عدّه‎اش براي خود، يا براي كسی ديگر عقد كند، ولي براي كسي كه آن دو را فاسق بداند اكتفا به آن طلاق اشكال دارد، و احتياط واجب آن است كه از ازدواج با او خودداري نمايد و براي ديگري هم او را عقد نكند.

 

مسأله 2553. اگر كسي زن خود را بدون اين‌كه او بفهمد طلاق بدهد، چنان‌چه مخارج او مثل وقتي كه زنش بوده بدهد، و مثلاً بعد از يك سال بگويد: يك سال پيش تو را طلاق دادم؛ و شرعاً هم ثابت كند، مي‎تواند چيزهايي را كه در آن مدت براي زن تهيه نموده، و او مصرف نكرده است، از او پس بگيرد، ولي چيزهايي را كه مصرف كرده نمي‎تواند از او مطالبه نمايد.

 

موضوع: 
نويسنده: