وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله ربّ العالمين و الصلوة و السلام علی سيّدنا و نبيّنا حبيب إله العالمين أبي القاسم محمّد و آله الطاهرين سيّما بقية الله في الأرضين. «الفقهاء حصون الإسلام» السلام عليکم و رحمةالله سخن درباره شخصيّتي است که صاحب...
پنجشنبه: 30/فرو/1397 (الخميس: 3/شعبان/1439)

4. دروغ‌بستن به خدا و پيغمبر صلي الله عليه وآله

مسأله 1605. اگر روزه‎دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اين‌ها به خدا و پيغمبران و ائمه عليهم السلام عمداً نسبت دروغ بدهد، اگر چه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند روزه او باطل است؛ و بنابر احتياط واجب نسبت دروغ به حضرت زهراء عليهاالسلام و به جانشينان پيغمبران گذشته هم همين حكم را دارد.

مسأله 1606. اگر بخواهد خبري را كه نمي‎داند راست است يا دروغ نقل كند، بنابر احتياط واجب بايد از كسي كه آن خبر را گفته، يا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد.

مسأله 1607. اگر چيزي را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده، روزه‎اش باطل نمي‎شود.

مسأله 1608. اگر بداند دروغ‌بستن به خدا و پيغمبر روزه را باطل مي‎كند و چيزي را كه مي‎داند دروغ است به آنان نسبت دهد، و بعداً بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده، روزه‎اش باطل است، و در ماه رمضان بايد تا مغرب از آنچه روزه را باطل مي‎كند خودداري كند، ولي كفاره بر او واجب نمي‎شود.

 

مسأله 1609. اگر دروغي را كه ديگري ساخته عمداً به خدا و پيغمبر صلي الله عليه و آله و جانشينان پيغمبر نسبت دهد، روزه‎اش باطل مي‎شود؛ ولي اگر از قول كسي كه آن دروغ را ساخته نقل كند، اشكال ندارد.

مسأله 1610. اگر از روزه‎دار بپرسند كه آيا پيغمبر صلي الله عليه و آله چنين مطلبي فرموده‎اند و او جايي كه در جواب بايد بگويد نه، عمداً بگويد بلي، يا جايي كه بايد بگويد بلي عمداً بگويد نه، روزه‎اش باطل مي‎شود.

مسأله 1611. اگر از قول خدا يا پيغمبر صلي الله عليه و آله حرف راستي را بگويد، بعد بگويد دروغ گفتم، يا در شب دروغي را به آنان نسبت دهد و فرداي آن، كه روزه مي‎باشد بگويد آنچه ديشب گفتم راست است، روزه‎اش باطل مي‎شود.

نويسنده: