وریز وجوهات
▪️العلماء باقون ما بقی الدهر ▪️   از ماتم ارتحال شخصیتی بزرگ، فقیهی عالیقدر و مرجعی ولایی، که در خدمت به اسلام و تلاش در اعلای کلمه دین و امر به معروف و نهی از منکر و در یک کلمه‌ی جامع، نوکری خالص به آقایش حضرت بقیة مولانا المهدی ارواح...
يكشنبه: 30/مهر/1396 (الأحد: 1/صفر/1439)

نماز آيات

مسأله 1500. نماز آيات كه دستور آن بعداً گفته خواهد شد، به واسطه چهار چيز واجب مي‎شود:

اول و دوم ـ گرفتن ماه و خورشيد اگر چه مقدار كمي از آن‌ها گرفته شود و كسي هم از آن نترسد.

سوم ـ زلزله اگر چه كسي هم نترسد.

چهارم ـ رعد و برق و بادهاي سياه و سرخ و مانند اين‌ها، از آيات آسماني در صورتي كه بيشتر مردم بترسند، و در حوادث زميني نيز كه موجب ترس بيشتر مردم مي‎شود، احتياط واجب خواندن نماز است.

مسأله 1501. اگر از چيزهايي كه نماز آيات براي آن‌ها واجب است بيشتر از يكي اتفاق بيفتد، انسان بايد براي هر يك از آن‌ها يك نماز آيات بخواند، مثلاً اگر خورشيد بگيرد و زلزله هم بشود، بايد دو نماز آيات بخواند.

مسأله 1502. كسي كه چند نماز آيات بر او واجب است، اگر همه آن‌ها براي يك چيز بر او واجب شده باشد، مثلاً سه مرتبه خورشيد گرفته و نماز آن‌ها را نخوانده است، موقعي كه قضاي آن‌ها را مي‎خواند، لازم نيست معين كند كه براي كدام دفعه آن‌ها باشد، و هم‌چنين است اگر چند نماز براي رعد و برق و بادهاي سياه و سرخ و مانند اين‌ها بر او واجب شده باشد، ولي اگر براي آفتاب‌گرفتن، ماه‌گرفتن و زلزله، يا براي دو تاي اين‌ها نمازهايي بر او واجب شده باشد، اگر موقع نيت معين كند، نماز آياتي را كه مي‎خواند براي كدام يك آن‌ها است موافق با احتياط عمل كرده است.

مسأله 1503. چيزهايي كه نماز آيات براي آن‌ها واجب است، در هر شهري اتفاق بيفتد، فقط مردم همان شهر بايد نماز آيات بخوانند و بر مردم جاهاي ديگر واجب نيست، ولي اگر مكان آن‌ها، به قدري نزديك باشد كه با آن شهر يكي حساب شود، نماز آيات بر آن‌ها هم واجب است.

مسأله 1504. از وقتي كه خورشيد يا ماه شروع به گرفتن مي‎كند انسان مي‎تواند نماز آيات را بخواند، و بايد به قدري تأخير نيندازد كه تمام قرص باز شود بلكه احوط آن است كه از قبل از شروع در باز شدن تأخير نيندازد.

 

مسأله 1505. اگر خواندن نماز آيات را به قدري تأخير بيندازد كه تمام قرص آفتاب يا ماه باز شود، و بعد از باز شدن تمام آن، نماز بخواند، بايد نيت قضا نمايد، و قبل از باز شدن تمام آن، ادا است.

مسأله 1506. اگر مدت گرفتن خورشيد يا ماه به اندازه خواندن يك ركعت نماز باشد، نمازي كه مي‎خواند ادا است، و هم‌چنين است اگر مدت گرفتن آن‌ها بيشتر باشد ولي انسان نماز را نخواند، تا به اندازه خواندن يك ركعت به باز شدن تمام قرص مانده باشد؛ ولي اگر مدت گرفتن ماه يا خورشيد به اندازه خواندن يك ركعت نباشد، بنابر احتياط نيت ادا و قضا نكند، و به قصد ما في‎الذمه نماز را به جا آورد.

مسأله 1507. موقعي كه زلزله و رعد و برق و مانند اين‌ها اتفاق مي‎افتد، انسان بايد فوراً نماز آيات را بخواند، و اگر نخواند معصيت كرده و تا آخر عمر بر او واجب است، و هر وقت بخواند ادا است.

مسأله 1508. اگر بعد از باز شدن آفتاب يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده، بايد قضاي نماز آيات را بخواند، ولي اگر بفهمد مقداري از آن گرفته بوده، قضا بر او واجب نيست.

مسأله 1509. اگر عده‌اي بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است، چنان‌چه انسان از گفته آنان يقين پيدا نكند و نماز آيات نخواند، و بعد معلوم شود راست گفته‎اند، در صورتي كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد، بايد نماز آيات بخواند، بلكه اگر مقداري از آن هم گرفته باشد، بنابر احتياط مستحب نماز آيات را بخواند؛ و هم‌چنين است اگر دو نفر كه عادل‌بودن آنان معلوم نيست، بگويند خورشيد يا ماه گرفته، بعد معلوم شود كه عادل بوده‎اند.

مسأله 1510. اگر انسان به گفته كساني كه از روي قاعده علمي، وقت گرفتن خورشيد و ماه را مي‎دانند، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته، بايد نماز آيات را بخواند، و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مي‎گيرد و فلان مقدار طول مي‎كشد و انسان به گفته آنان اطمينان پيدا كند، بايد به حرف آنان عمل نمايد، مثلاً اگر بگويند آفتاب فلان ساعت باز مي‎شود، بايد نماز را تا آنوقت تأخير نيندازد.

مسأله 1511. اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده، بايد دوباره بخواند، و اگر وقت گذشته، قضا نمايد.

 

مسأله 1512. اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود، چنان‌چه براي هر دو نماز وقت دارد، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد، و اگر وقت يكي از آن دو تنگ باشد، بايد اول، آن را بخواند، و اگر وقت هر دو تنگ باشد، بايد اول نماز يوميه را بخواند.

مسأله 1513. اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است، چنان‌چه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد، بايد آن را تمام كند، و بعد نماز آيات را بخواند و اگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد، بايد آن را بشكند، و اول نماز آيات، بعد نماز يوميه را به جا آورد.

مسأله 1514. اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است، بايد نماز آيات را رها كند، و مشغول نماز يوميه شود، و بعد از آن كه نماز را تمام كرد پيش از انجام كاري كه نماز را به هم بزند، بقيه نماز آيات را از همان جا كه رها كرده بخواند.

مسأله 1515. نماز آيات بر حايض و نفسا در حال حيض يا نفاس واجب نيست، ولي بعد از پاك‌شدن بنابر احتياط مستحب آن را به جا آورد، و در گرفتن ماه و خورشيد بنابر احتياط نيت ادا و قضا نكند، ولي در غير اين دو نيت ادا كند.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: