وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لا یسدها شیء رحلت عالم ربانی مرحوم آیت الله آقای حاج سید مهدی ابن الرضا خوانساری رضوان الله تعالی علیه موجب تاثر و تاسف گردید. آن عالم خدوم، عمر مبارک خود را در راه اعلای کلمه الله و ترویج...
چهارشنبه: 9 / 01 / 1396 ( )

احكام جماعت

مسأله 1469. موقعي كه مأموم نيت مي‎كند، بايد امام را معين نمايد، ولي دانستن اسم او لازم نيست، مثلاً اگر نيت كند: اقتدا مي‎كنم به امام حاضر؛ نمازش صحيح است.

مسأله 1470. مأموم بايد غير از حمد و سوره، همه چيز نماز را خودش بخواند، ولي اگر ركعت اول يا دوم او ركعت سوم يا چهارم امام باشد، بايد حمد و سوره را بخواند.

مسأله 1471. اگر مأموم در ركعت اول و دوم نماز صبح و مغرب و عشا، صداي حمد و سوره امام را بشنود، اگر چه كلمات را تشخيص ندهد، احتياط واجب آن است كه حمد و سوره نخواند، و اگر صداي امام را نشنود مستحب است حمد و سوره را بخواند، ولي بايد آهسته بخواند، ولي احتياط اين است كه به نيت جزئيت نخواند، بلكه به قصد قربت مطلقه بخواند، و چنان‌چه سهواً بلند بخواند اشكال ندارد.

مسأله 1472. اگر مأموم بعضي از كلمات حمد و سوره امام را بشنود، احتياط واجب آن است كه حمد و سوره نخواند.

مسأله 1473. اگر مأموم سهواً حمد و سوره بخواند، يا خيال كند صدايي را كه مي‎شنود صداي امام نيست، و حمد و سوره بخواند، و بعد بفهمد صداي امام بوده، نمازش صحيح است.

مسأله 1474. اگر شك كند كه صداي امام را مي‎شنود يا نه، يا صدايي بشنود، و نداند صداي امام است يا صداي كس ديگر، مي‎تواند به قصد قربت مطلقه حمد و سوره بخواند.

مسأله 1475. مكروه است كه مأموم در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر حمد و سوره بخواند، و مستحب است به جاي آن ذكر بگويد.

 

مسأله 1476. مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد. بلكه احتياط آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.

مسأله 1477. اگر مأموم سلام امام را بشنود، يا بداند چه وقت سلام مي‎گويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام سلام نگويد، و چنان‌چه عمداً يا سهواً پيش از امام سلام دهد، نمازش صحيح است، و لازم نيست دوباره با امام سلام دهد.

مسأله 1478. اگر مأموم غير از تكبيرة الاحرام، چيزهاي ديگر نماز را پيش از امام بگويد اشكال ندارد، ولي اگر آن‌ها را بشنود يا بداند امام چه وقت مي‎گويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد.

مسأله 1479. مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مي‎شود، كارهاي ديگر آن، مانند ركوع و سجود را با امام يا كمي بعد از امام به جا آورد، و اگر عمداً پيش از امام يا مدتي بعد از امام انجام دهد، اگر چه معصيت كرده، ولي نماز و جماعتش صحيح است، و احتياط آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند. بلي، اگر عمداً قبل از تمام‌شدن قرائت امام ركوع كند، نمازش باطل مي‎شود.

مسأله 1480. اگر سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد، چنان‌چه امام در ركوع باشد، بايد به ركوع برگردد و با امام سر بردارد، و در اين صورت زياد شدن ركوع -كه ركن است- نماز را باطل نمي‎كند، ولي اگر به ركوع برگردد و پيش از آن كه به ركوع برسد، امام سر بردارد، نمازش باطل است.

مسأله 1481. اگر اشتباهاً سر بردارد و ببيند امام در سجده است، بايد به سجده برگردد، و چنان‌چه در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد، براي زياد شدن دو سجده كه ركن است نماز باطل نمي‎شود.

مسأله 1482. كسي كه اشتباهاً پيش از امام سر از سجده برداشته هرگاه به سجده برگردد، و هنوز به سجده نرسيده امام سر بردارد، نمازش صحيح است، ولي اگر در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد، نماز باطل است.

مسأله 1483. اگر اشتباهاً سر از ركوع يا سجده بردارد، و سهواً يا به خيال اين‌كه به امام نمي‎رسد، به ركوع يا سجده نرود، نمازش صحيح است.

 

مسأله 1484. اگر سر از سجده بردارد و ببيند امام در سجده است، چنان‌چه به خيال اين كه سجده اول امام است، به قصد اين كه با امام سجده كند به سجده رود، و بفهمد سجده دوم امام بوده، سجده دوم او حساب مي‎شود، و اگر به خيال اين كه سجده دوم امام است به سجده رود، و بفهمد سجده اول امام بوده، بايد به قصد اين كه با امام سجده كند تمام كند، و دوباره با امام به سجده رود، در هر دو صورت احتياط واجب آن است كه نماز را به جماعت تمام كند و دوباره بخواند.

مسأله 1485. اگر سهواً پيش از امام به ركوع رود، و طوري باشد كه اگر سر بردارد به مقداري از قرائت امام مي‎رسد، چنان‌چه سر بردارد و با امام به ركوع رود، نمازش صحيح است، و اگر عمداً برنگردد، نمازش باطل است.

مسأله 1486. اگر سهواً پيش از امام به ركوع رود، و طوري باشد كه اگر برگردد به چيزي از قرائت امام نمي‎رسد، در صورتي كه صبر كند تا امام به او برسد، نمازش صحيح است، و اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند سر بردارد و با امام به ركوع رود، احتياط مستحب آن است كه بعد از تمام‌كردن نماز، دوباره آن را به جا آورد.

مسأله 1487. اگر سهواً پيش از امام به سجده رود، در صورتي كه صبر كند تا امام به او برسد، نمازش صحيح است، و اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند سر بردارد، و با امام به سجده رود، احتياط مستحب آن است كه بعد از تمام‌كردن نماز، دوباره آن را به جا آورد.

مسأله 1488. اگر امام در ركعتي كه قنوت ندارد، اشتباهاً قنوت بخواند، يا در ركعتي كه تشهد ندارد، اشتباهاً مشغول خواندن تشهد شود، مأموم نبايد قنوت و تشهد را بخواند، ولي نمي‎تواند پيش از امام به ركوع رود، يا پيش از ايستادن امام بايستد، بلكه بايد صبر كند تا قنوت و تشهد امام تمام شود، و بقيه نماز را با او بخواند.

موضوع: 
نويسنده: 
کليد واژه: