وریز وجوهات
  عصر پنج‌شنبه 20 مهرماه 1396 حجة الإسلام و المسلمین آقای قاضی عسکر با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی دام ظله الوارف با ایشان دیدار، و گزارشی از برنامه با شکوه حجّ امسال، ارائه داد. معظّم له در ابتدای این...
پنجشنبه: 27/مهر/1396 (الخميس: 28/محرم/1439)

احكام روزه مسافر

مسأله 1723. مسافري كه بايد نمازهاي چهار ركعتي را در سفر دو ركعت بخواند، نبايد روزه بگيرد، و مسافري كه نمازش را تمام مي‎خواند، مثل كسي كه شغلش مسافرت، يا سفر او سفر معصيت است، بايد در سفر روزه بگيرد.

مسأله 1724. مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد، ولي اگر براي فرار از روزه باشد مكروه است.

مسأله 1725. اگر غير روزه رمضان روزه معين ديگري بر انسان واجب باشد، مثلاً نذر كرده باشد روز معيني را روزه بگيرد، بنابر احتياط مستحب تا ناچار نشود، در آن روز مسافرت نكند، و اگر در سفر باشد چنان‌چه ممكن است بنابر احتياط مستحب قصد كند كه ده روز در جايي بماند، و آن روز را روزه بگيرد.

مسأله 1726. اگر نذر كند روزه بگيرد و روز آن را معين نكند، نمي‎تواند آن را در سفر به جا آورد، ولي چنان‌چه نذر كند كه روز معيني را در سفر روزه بگيرد، بايد آن را در سفر به جا آورد، و نيز اگر نذر كند روز معيني را؛ چه مسافر باشد يا نباشد، روزه بگيرد، بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد روزه بگيرد.

 

مسأله 1727. مسافر مي‎تواند براي خواستن حاجت، سه روز در مدينه طيّبه روزه مستحبي بگيرد.

مسأله 1728. كسي كه نمي‎داند روزه مسافر باطل است، اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد، روزه‎اش باطل مي‎شود، و اگر تا مغرب نفهمد، روزه‎اش صحيح است.

مسأله 1729. اگر فراموش كند كه مسافر است، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مي‎باشد و در سفر روزه بگيرد، روزه‎اش باطل است.

مسأله 1730. اگر روزه‎دار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزه خود را تمام كند، و در صورتي كه شب نيت سفر كرده باشد، احتياط مستحب آن است كه قضاي آن را به جا آورد؛ و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتي به حد ترخص برسد، يعني به جايي برسد كه ديوار شهر را نبيند و صداي اذان آن را نشنود، بايد نيت روزه نداشته باشد، و اگر از شب، قصد سفر نكرده باشد، احتياط مستحب اتمام روزه و قضاي آن است؛ و اگر قبل از ظهر به وطن برگردد و مفطر به جا نياورده باشد، به حد ترخص كه رسيد، بايد نيت روزه نمايد، و روزه‎اش صحيح است.

مسأله 1731. اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد، يا به جايي برسد كه مي‎خواهد ده روز در آنجا بماند، چنان‌چه كاري كه روزه را باطل مي‎كند انجام نداده، بايد آن روز را روزه بگيرد، و اگر انجام داده، نمي‎تواند آن روز را روزه بگيرد.

مسأله 1732. اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد، يا به جايي برسد كه مي‎خواهد ده روز در آنجا بماند، نبايد آن روز را روزه بگيرد.

مسأله 1733. مسافر و كسي كه از روزه‌گرفتن عذر دارد، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد، و در خوردن و آشاميدن كاملاً خود را سير كند.

موضوع: 
نويسنده: