وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لا یسدها شیء رحلت عالم ربانی مرحوم آیت الله آقای حاج سید مهدی ابن الرضا خوانساری رضوان الله تعالی علیه موجب تاثر و تاسف گردید. آن عالم خدوم، عمر مبارک خود را در راه اعلای کلمه الله و ترویج...
دوشنبه: 7 / 01 / 1396 ( )

احكام وضوي جبيره‎اي

چيزي كه با آن زخم و شكسته را مي‎بندند و دوايي كه روي زخم و مانند آن مي‎گذارند جبيره ناميده مي‎شود.

مسأله330. اگر در يكي از جاهاي وضو زخم يا دمل يا شكستگي باشد، چنان‌چه روي آن باز است و آب براي آن ضرر ندارد، بايد به طور معمول وضو گرفت.

مسأله331. اگر زخم يا دمل يا شكستگي در صورت و دست‎ها است و روي آن باز است و آب‌ريختن روي آن ضرر دارد، چنان‌چه كشيدن دست تَر بر آن ضرر ندارد، بنابر احتياط بايد دست تَر بر آن بكشد و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمي‎شود آب كشيد، بايد اطراف زخم را به طوري كه در وضو گفته شد از بالا به پايين بشويد و گذاردن پارچه روي زخم و دست بر آن كشيدن لازم نيست اگر چه بهتر است. و در شكستگي، احتياط واجب ضميمه‌كردن تيمم است.

مسأله332. اگر زخم يا دمل يا شكستگي در جلوي سر يا روي پاها است و روي آن باز است، چنان‌چه نتواند آن را مسح كند، احوط آن است كه پارچه پاكي روي آن بگذارد و روي پارچه را با تري آب وضو كه در دست مانده مسح كند، و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد، مسح لازم نيست ولي در هر دو صورت بايد بعد از وضو تيمم نمايد.

مسأله333. اگر روي دمل يا زخم يا شكستگي بسته باشد، چنان‌چه باز كردن آن ممكن است و آب هم براي آن ضرر ندارد، بايد باز كند و وضو بگيرد، چه زخم و مانند آن در صورت و دست‎ها باشد، يا جلوي سر و روي پاها.

مسأله334. اگر زخم يا دمل يا شكستگي در صورت يا دست‎ها باشد و بشود روي آن را باز كرد، چنان‌چه ريختن آب روي آن ضرر دارد و كشيدن دست تر ضرر ندارد، كشيدن دست تر روي آن كافي است و پارچه‌گذاردن و دست روي آن كشيدن لازم نيست اگر چه احتياطاً خوب است.

مسأله335. اگر نمي‎شود روي زخم را باز كرد ولي زخم و چيزي كه روي آن گذاشته، پاك است و رساندن آب به زخم ممكن است و ضرر هم ندارد، بايد آب را به روي زخم برساند؛ و اگر زخم يا چيزي كه روي آن گذاشته نجس است، چنان‌چه آب كشيدن آن و

 

رساندن آب به روي زخم ممكن باشد، بايد آن را آب بكشد و موقع وضو آب را به زخم برساند، و در صورتي كه آب براي زخم ضرر دارد، يا آن كه رساندن آب به روي زخم ممكن نيست، بايد اطراف زخم را بشويد و اگر جبيره پاك است، روي آن مسح كند و اگر جبيره نجس است يا نمي‎شود روي آن را دست تر كشيد، مثلاً دوايي است كه به دست مي‎چسبد احتياطاً پارچه پاكي را به طوري كه به بستن و مانند آن جزء جبيره حساب شود، روي آن قرار دهد و دست تر روي آن بكشد، و اگر تمام محل تيمم يا بعض آن بي‎مانع باشد تيمم هم بنمايد و نيز اگر عمل به دستور مذكور ممكن نيست، احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد و تيمم هم بنمايد، و اگر مواضع تيمم پوشيده باشد وضوي جبيره‎اي كافي است و تيمم جبيره‎اي لازم نيست.

مسأله336. اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكي از دست‎ها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد، بايد وضوي جبيره‎اي بگيرد و بنابر احتياط واجب اگر تمام يا بعض مواضع تيمم پوشيده نيست تيمم هم بنمايد.

مسأله337. اگر جبيره تمام اعضاي وضو را گرفته باشد، بنابر احتياط واجب بايد وضوي جبيره‎اي بگيرد و تيمم هم بنمايد.

مسأله338. كسي كه در كف دست و انگشت‎ها جبيره دارد و در موقع وضو دست روي آن كشيده است، بايد سر و پاها را با همان رطوبت مسح كند.

مسأله339. اگر جبيره تمام پهناي روي پا را گرفته ولي مقداري از طرف انگشتان و مقداري از طرف بالاي پا باز است، بايد جاهايي كه باز است روي پا را، و جايي كه جبيره است روي جبيره را مسح كند.

مسأله340. اگر در صورت يا دست‎ها چند جبيره باشد، بايد بين آن‌ها را بشويد و اگر جبيره‎ها در سر يا روي پاها باشد، بايد بين آن‌ها را مسح كند و در جاهايي كه جبيره است بايد به دستور جبيره عمل نمايد.

مسأله341. اگر جبيره بيشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممكن نيست، بايد به دستور جبيره عمل كند و بنابر احتياط واجب تيمم هم بنمايد، و اگر برداشتن جبيره ممكن است بايد جبيره را بردارد. پس اگر زخم در صورت و دست‎ها است، اطراف

 

آن را بشويد، و اگر در سر يا روي پاها است، اطراف آن را مسح كند و براي جاي زخم به دستور جبيره عمل نمايد.

مسأله342. اگر در جاي وضو زخم و جراحت و شكستگي نيست ولي به جهت ديگري آب براي آن ضرر دارد، بايد تيمم كند و احتياط مستحب آن است كه وضوي جبيره‎اي هم بگيرد.

مسأله343. اگر جايي از اعضاي وضو را رگ زده است و نمي‎تواند آن را آب بكشد يا آب براي آن ضرر دارد، به دستور جبيره عمل كند.

مسأله344. اگر در جاي وضو يا غسل چيزي چسبيده است كه برداشتن آن ممكن نيست، يا به قدري مشقت دارد كه نمي‎شود تحمل كرد، بايد به دستور جبيره عمل كند، و بنابر احتياط واجب اگر تمام يا بعض محل تيمم بي‎مانع باشد، تيمم هم بنمايد.

مسأله345. غسل جبيره‎اي مثل وضوي جبيره‎اي است، و احوط آن است كه ترتيبي به جا آورد.

مسأله346. كسي كه وظيفه او تيمم است اگر در بعضي از جاهاي تيمم او زخم يا دمل يا شكستگي باشد، بايد مانند وضوي جبيره‎اي، تيمم جبيره‎اي نمايد.

مسأله347. كسي كه بايد با وضو يا غسل جبيره‎اي نماز بخواند، چنان‌چه بداند كه تا آخر وقت عذر او برطرف نمي‎شود، مي‎تواند در اول وقت نماز بخواند؛ ولي اگر اميد دارد كه تا آخر وقت عذر او برطرف مي‎شود، احتياط واجب آن‎است كه صبر كند و اگر عذر او برطرف نشد در آخر وقت نماز را با وضو يا غسل جبيره‎اي به جا آورد.

مسأله348. اگر انسان براي مرضي كه در چشم او است روي چشم خود را بچسباند، بايد وضو و غسل را جبيره‎اي انجام دهد، و احتياط آن است كه تيمم هم بنمايد.

مسأله349. كسي كه نمي‎داند وظيفه‎اش تيمم است يا وضوي جبيره‎اي، بنابر احتياط واجب بايد هر دو را به جا آورد.

مسأله350. نمازهايي را كه انسان با وضوي جبيره‎اي خوانده صحيح است، ولي بعد از آن كه عذرش برطرف شد و هنوز وضوي جبيره‎اي باطل نشده است، براي نمازهاي بعد

 

بنابر احتياط لازم بايد وضو بگيرد؛ بلكه بنابر احتياط اگر در وقت، عذرش برطرف شود نمازش را با وضوي جديد اعاده نمايد.

 

موضوع: 
نويسنده: