وریز وجوهات
صبح یکشنبه ۱۱ رجب المرجب ۱۴۳۸ (مطابق با ۲۰ فروردین ۱۳۹۶)، مسئول و اعضای ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان قم با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف دیدار کردند. در ابتدای این دیدار، حجه الاسلام آقای معرفت...
دوشنبه: 11 / 02 / 1396 ( )

2. صاحب عادت وقتيه

مسأله493. زناني كه عادت وقتيه دارند، سه دسته‌اند:

اول ـ زني كه دو ماه پشت سر هم در وقت معين خون حيض ببيند و بعد از چند روز پاك شود ولي شماره روزهاي آن در اين دو ماه يك اندازه نباشد، مثلاً دو ماه پشت سر هم، روز اول ماه خون ببيند ولي ماه اول هفتم و ماه دوم روز هشتم از خون پاك شود، كه اين زن بايد روز اول ماه را روز اول عادت خود قرار دهد.

دوم ـ زني كه از خون پاك نمي‎شود ولي دو ماه پشت سر هم در وقت معين، خون او نشانه‎هاي حيض را دارد، يعني غليظ و سياه و گرم است و با فشار و سوزش مي‎آيد، و بقيه آن نشانه استحاضه را دارد و شماره روزهايي كه خون او نشانه حيض دارد، در اين دو ماه يك اندازه نيست، مثلاً در ماه اول از اول ماه تا هفتم و در ماه دوم از اول ماه تا هشتم، خون او نشانه‎هاي حيض و بقيه نشانه استحاضه را داشته باشد، كه اين زن هم بايد روز اول ماه را روز اول عادت حيض خود قرار دهد.

سوم ـ زني كه دو ماه پشت سر هم در وقت معين سه روز يا بيشتر، خون حيض ببيند بعد پاك شود و دو مرتبه خون ببيند و تمام روزهايي كه خون ديده با روزهايي كه در وسط پاك بوده، از ده روز بيشتر نشود ولي ماه دوم كمتر يا بيشتر از ماه اول باشد، مثلاً در ماه اول، هشت روز و در ماه دوم نه روز باشد، كه اين زن هم بايد روز اول ماه را روز اول عادت حيض خود قرار‎ دهد.

مسأله494. زني كه عادت وقتيه دارد، اگر در وقت عادت خود دو روز پيش از عادت خون ببيند اگرچه آن خون، نشانه‎هاي حيض را نداشته باشد، بايد به احكامي كه براي حايض گفته شد، عمل نمايد، و اگر بعد بفهمد حيض نبوده، مثل آن كه پيش از سه روز پاك شود، بايد عبادت‎هايي را كه به جا نياورده قضا نمايد.

مسأله495. زني كه عادت وقتيه دارد، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند و نتواند حيض را به واسطه نشانه‎هاي آن تشخيص دهد، بايد شماره عادت خويشان خود را حيض قرار دهد؛ چه پدري باشند و چه مادري، زنده باشند يا مرده، ولي در صورتي مي‎تواند عادت آنان را حيض خود قرار دهد كه شماره روزهاي حيض همه آنان يك ‌اندازه باشد و اگر شماره روزهاي حيض آنان يك اندازه نباشد، مثلاً عادت بعضي پنج روز و عادت بعضي ديگر هفت روز باشد، نمي‎تواند عادت آنان را حيض خود قرار دهد، مگر اين كه كساني كه

 

عادتشان با ديگران فرق دارد به قدري كم باشند كه در مقابل آنان هيچ حساب شوند، كه در اين صورت بايد عادت بيشتر آنان را حيض خود قرار دهد. مع ذلك احتياط واجب اين است كه اين زن كه به عادت خويشان رجوع مي‎كند، اگر عادت آن‌ها از هفت روز كمتر است، پس از پايان مدت عادت خويشانش تا هفت روز هم آنچه را حايض بايد ترك كند، ترك نمايد و هم آنچه را مستحاضه بايد انجام دهد، انجام دهد، و هم‌چنين اگر عادت خويشانش از هفت روز بيشتر است، در فاصله بين هفت روز تا پايان عادت آن‌ها احتياط مذكور را مراعات نمايد.

مسأله496. زني كه عادت وقتيه دارد و شماره عادت خويشان خود را حيض قرار مي‎دهد، بايد روزي را كه در هر ماه اول عادت او بوده، اول حيض خود قرار دهد، مثلاً زني كه هر ماه روز اول ماه خون مي‎ديده و گاهي روز هفتم و گاهي روز هشتم پاك مي‎شده، چنان‌چه يك ماه، دوازده روز خون ببيند و عادت خويشانش هفت روز باشد، بايد هفت روز اول ماه را، حيض و باقي را استحاضه قرار دهد.

مسأله497. زني كه بايد شماره عادت خويشان خود را حيض قرار دهد چنان‌چه خويش نداشته باشد، يا شماره عادت آنان مثل هم نباشد، بايد در هر ماه از روزي كه خون مي‎بيند، شش روز يا هفت روز را، حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد؛ و احوط آن است كه آنچه را ماه اول، حيض قرار داده، در ماه‎هاي بعد هم همان مقدار را حيض قرار دهد، ولي اگر صاحب عادت وقتيه باشد و عادت او در روزهاي وسط يا آخر خون باشد، بايد شش روز يا هفت روز وسط يا آخر را كه در عادت است، حيض قرار دهد.

موضوع: 
نويسنده: