رسول الله صلى الله علیه و آله :شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّهِ فَمَن صامَ شَهری كُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ پیامبر صلى الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم... بیشتر
دوشنبه: 7/آذر/1401 (الاثنين: 4/جمادى الأول/1444)

78
ارزش شغل پرستاری
و اهمیت تعاون در جامعه[1]

بسم الله الرحمن الرحیم

امیدوارم خدماتی که شما می‌کنید به‌قصد رضای خدا و با خلوص نیت مورد توجه آقا حضرت ولیّ عصر(عج) قرار گیرد و مشمول دعای حضرت باشید.

شغلی که شما دارید و وظیفه‌ای که انجام می‌‌دهید در اسلام بسیار اهمیت دارد، خدمت به مریض و پرستاری از مریض و مراعات مریض در روایات خیلی مورد تأکید قرار گرفته است. عناوین مختلفی بر کار شما منطبق می‌شود و همۀ آنها در اسلام اهمیت دارد و انگیزه‌ای می‌شود برای اینکه انسان در قبول این خدمت پیش‌قدم شود.

واقعاً انسان آرزو می‌کند که یک شبانه‌روز مثل شما در این مراکز، از بیماران پرستاری کند. کار مشکل و دشواری است، خیلی تحمل، صبر و حوصله می‌خواهد کسانی که این کارها را انجام می‌دهند باید صبر و حوصله داشته باشند و متوجه پاداش الهی باشند تا با میل و رغبت این خدمت را انجام دهند. اگر کار آنها صدها برابر این هم باشد در مقابل ثواب‌هایی که خداوند متعال به آنها عنایت می‌فرماید و ارزش معنوی آن چیزی نیست، حتی اگر انسان موفق شود فقط از یک مریض پرستاری کند بسا اسباب نجات انسان می‌شود. در اسلام خدماتی خیلی کمتر از اینها اسباب بهشت می‌شود تا چه رسد چنین خدماتی که این‌همه مشکلات و دشواری‌ها دارد.

 

انسان وقتی پرستار است و با مریض روبرو می‌شود، همان لبخند و تبسّمی ‌که به او می‌زند حسنات بسیاری در نامۀ عمل او نوشته می‌شود.

بعضی مریض‌ها صبرشان تمام می‌شود کسی که می‌خواهد از چنین مریضی پرستاری کند باید خیلی صبر و حوصله داشته باشد، بسیاری از مردم حتی حاضر نیستند عزیزان خودشان را تحمل کنند، حال اگر افرادی با مریض برخورد خوب داشته باشند و نسبت به او مهربانی کنند پاداش بزرگی دارند. در روایت می‌فرماید:

«تَبَسُّمُ الرَّجُلِ فِی وَجْهِ أَخِیهِ حَسَنَةٌ».[2]

حال اگر این برادر مؤمن مریض باشد، گرفتار و مبتلا باشد چقدر ثواب دارد. در روایت دیگری می‌فرماید:

«مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَیْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَی الله مِنْ إِدْخَالِ السُّرُورِ عَلَى الْمُؤْمِنِ».[3]

اسلام چنین تعلیماتی دارد می‌خواهد جامعه‌ای بسازد که در آن هر‌کسی ضعیف‌تر است، بیشتر مورد عنایت باشد و مردم بیشتر به او برسند نه اینکه هر‌کس ضعیف‌تر شد حالش بدتر شود و کسی به او اعتنا نکند و به فکرش نباشد. جامعه اسلامی ‌جامعه‌ای است که افرادی مثل شما مشغول خدمت باشند.

به شما تبریک عرض می‌کنم به‌خاطر این توفیقات و شغلی که دارید.

امیدوارم همۀ جهات مخصوصاً جهات دینی و اخلاقی را رعایت کنید. گاهی می‌شود انسان مریض‌ها را هدایت و راهنمایی می‌کند و به طرف خداوند متعال جلب می‌کند، کار شما کاری است جامع الاطراف.

کسی که پرستار یا پزشک است یا دیگر پرسنل بیمارستان، مؤسسات و سازمان‌ها

 

مجموعه‌ای است که مورد توجه آقا امام زمان(عج) هستند، یعنی هرچه بیشتر و بهتر و خوب‌تر عمل کنند قلب امام زمان(عج) خوشحال‌تر می‌شود.

اگر در جامعه این خدمات نباشد و مریض‌ها گرفتار باشند و کسی به آنها رسیدگی نکند، آن جامعه بدترین جامعه است.

جامعه باید بر اساس تعاون در بقا باشد و اگر بر اساس تنازع در بقا باشد، جامعه از بین می‌رود.

تنازع در بقاء همین است که همه می‌خواهند در کارهای دنیا و رسیدن به مقاصد دنیا از دیگری جلوتر باشند و با هم دعوا دارند.

تعاون در بقاء این است که همه به هم کمک می‌کنند. اگر کسی افتاد دیگران او را بلند می‌کنند اگر فقیر باشد دیگران او را نجات می‌دهند.

﴿تَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ﴾.[4]

این کارها بسیار ثواب دارد و روایاتی که در این باب هست بسیار است حتی عیادت مریض ثواب دارد.

کسی که عیادت مریض می‌کند مثل این است که به بهشت نزدیک شده و وارد بهشت می‌شود تا چه رسد به اینکه پرستاری از مریض کند، دوا و غذایش را به موقع بدهد هر کدام از این کارها از عبادات بزرگ محسوب می‌‌شود.

 

[1]. دیدار گروهی از پرستاران با حضرت آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی‌مدظله‌العالی در تاریخ 31 خرداد 1389.

[2]. کلینی، الکافی، ج٢، ص١٨٨؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج16، ص349؛ مجلسی، بحار الانوار، ج71، ص288. «تبسم انسان به صورت برادر مؤمنش حسنه است».

[3]. کلینی، الکافی ج٢، ص 188؛ مجلسی، بحار الانوار، ج ٧١، ص ٢٨٨. «عبادتی از این محبوب‌تر در پیشگاه خداوند متعال نیست که انسان برادر مؤمنش را شاد کند».

[4]. مائده، ٢. «در راه نیکوکاری و پرهیزکاری با یکدیگر همکاری کنید، و در راه گناه و تعدّی همکاری ننمایید».

نويسنده: