وریز وجوهات
حضرت‌ مولاي متّقيان‎ امیرالمؤمنین عليه‎السّلام رهبرآزاد مردان و آزادي‌خواهان مي‎فرمايد: «ألا حُرٌّ يَدَعُ هذِهِ اللُّماظَةَ لأَهلِها إنَّهُ لَيسَ لأنفسكِم ثَمَنٌ اِلّا الجَنَّة فَلا تَبِيعوها الّا بِها»؛ آيا آزاده‌اي نيست كه اين بازمانده غذاي...
چهارشنبه: 7 / 04 / 1396 ( )

 ارتداد برخی از صحابه پیامبر(ص)

 س. شيعه معتقدند که اغلب صحابه به‌جز تعداد بسيار اندکى منافق و کافر بوده‌اند. اگر چنين است، پس چرا اين کافران آن تعداد اندکى را که با پيامبرŒ بودند نابود نکردند و اگر اصحاب بعد از وفات پیامبرŒ همه به‌جز هفت نفر مرتد شدند، چرا آنها آن هفت نفر را نکشتند و به دوران نیاکانشان برنگشتند؟

ج. شيعه نمي‌گويند كه اصحاب همه يا اکثريت مرتد شدند، بلكه مي‌گويند كه در همان عصر پيغمبر‌(ص)  برحسب صريح آيات قرآن، در بین صحابه، منافقين بودند که اگرچه با آنها به ظاهر معامله اسلام مي‌شد، اما در باطن، کافر و بي‌اعتقاد بودند.

بعد از پيغمبر‌(ص)  بسياري از اينها برحسب روايات صريحه صحيحه حوض،[1] مرتدّ حقيقي شدند. باز هم اگرچه صريحاً اصل نبوّت را انکار نمي‌کردند و از اسلام براي نيل به مقاصد خود بهره مي‌گرفتند، ولي نصوص مسائلي را که پيغمبر‌(ص)  فرموده بود يا قرآن بر آن صراحت داشت منکر شدند و در‌عين‌حال دستگاه حاکمه وقت به‌عنوان ارتداد، کساني که آنها را نمي‌پذيرفتند و استبداد آنها را خلاف اسلام و نصوص صادر از پيغمبر‌(ص)  مي‌دانستند به قتل مي‌رساندند که داستان عمر با مالک بن نويره[2] يکي از آن عار و ننگ‌هايي است که به‌بار آوردند.

 


[1]. بخاری، صحيح، ج7، ص208.

[2]. طبرى، تاريخ، ج2، ص503؛ ابن‌اثير جزری، الكامل فی التاريخ، ج2، ص357.

نويسنده: