وریز وجوهات
السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ؛ وَ عَلَى الاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَئِکَ مجلس روضه و عزای سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام. دهه ی اول محرم، آقایان. صبح ها از ساعت ۷:۱۵ الی ۸:۳۰ و شبها بعد از نماز مغرب...
چهارشنبه: 4/مهر/1397 (الأربعاء: 15/محرم/1440)

امامت در نسل امام‌حسین(علیهالسلام)

س. معلوم و مشخص است که مادر حسن بن على، فاطمه مى‌باشد و نزد شيعه از آل عبا است و در اين مورد او با برادرش حسين فرقى ندارد. پس چرا امامت به فرزندان حسن نرسيد و در فرزندان حسين ادامه يافت؟

ج. اين تعبير در سؤال (نزد شيعه) تعبيری بسيار زشت و علامت شک و ترديد است. اين بزرگواران نزد همه شيعه و سنّي اهل کسا مي‌باشند[1] و اهل کسا منحصر به اين‌ پنج‌تن است.

جواب از سؤال اين است که امامت، به نصب الهي و نصّ است، مثل نبوت. همچنان‌که ايراد آنها که مي‌گفتند: (لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلى‏ رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظيم‏)[2] بيجا و فضولي بود و جوابش (اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ)[3] بود، در امامت هم جواب همين است (اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ).

 

 

 

[1]. احمد بن حنبل، مسند، ج6، ص292، 298، 304، 323 و ديگر مصادر اهل‌سنّت.

[2]. زخرف، 31؛ «چرا اين قرآن بر مرد بزرگ (و ثروتمندى) از اين دو شهر (مكه و طائف) نازل نشده است؟!».

[3]. انعام، 124؛ «خداوند آگاه‌تر است كه رسالت خويش را كجا قرار دهد!».

موضوع: 
نويسنده: