وریز وجوهات
اللّهم صلّ علي علي بن موسي الّرضا المرتضي الامام التّقيّ النّقيّ و حجتك علی من فوق الارض و من تحت الثّری الصدّيق الشّهيد صلوةً كثيرةً تآمّةً زاكيةً متواصلةً متواترةً مترادفة كافضل ما صلّيت علی احدٍ من اوليائك     اگر انسان در سخن...
یکشنبه: 29 / 05 / 1396 ( )

مكتب شیعه، مكتب اهل‌بیت(علیهمالسلام)

س. شيعه همواره حديث غدير و گفته پيامبرŒ را تکرار مى‌کنند که فرمود: «أذَكِّرُكُمُ اللهَ فِي أَهْلِ بَيْتي» اما فراموش مى‌کنند که اولين کسانى که با اين وصيّت نبوى مخالفت کرده‌اند خود شيعه هستند، زیرا بسيارى از شيعيان به حسن ‌بن‌ على توهين مى‌کنند و او و فرزندانش را مذمّت مى‌کنند بااينکه حسن يکى از ائمه آنهاست و از اهل‌بيت است.

ج. همه اينها، تهمت و افتراست. شيعه، حضرت امام مجتبي سبط اكبر‌(علیه‌السلام)  را امام دوم و رهبر منصوص از جانب پيغمبر اكرم‌(ص)  مي‌دانند و فعليّت امامت و رسميّت آن را در زمان حيات اين دو بزرگوار، دو سيّد جوانان اهل بهشت، با امام‌حسن‌(علیه‌السلام)  مي‌دانند.

اين خلفای شما بودند كه به شهادت تاريخ، با غصب خلافت و وصايت علی‌(علیه‌السلام)  و بعد از او يازده امام ديگر - كه منصوص ازطرف پيامبر اكرم‌(ص)  بودند[1]- به امام‌حسن مجتبی‌(علیه‌السلام)  و بلكه به همه اهل‌بيت‌(علیهم‌السلام) ، اهانت كردند.

علما و فقهای بزرگ شیعه از هر دو نسل پاک و قُربٰى هستند. سلسله معروف به طباطبائي از سلسله‌هاي بزرگ سادات حسني و شرفا بوده و هستند و از عزيزترين آل رسول‌الله مي‌باشند و احترام و تکريم خاصّی نزد همه دارند.

 

 

[1]. از‌جمله روایات اهل‌سنّت كه به دوازده امام و اسامی آنان اشاره كرده است: خوارزمی، مقتل‌الحسين×، ج1، ص146؛ جوينی، فرائد‌السمطين، ج2، ص134.

نويسنده: