وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمين و الصلوة و السلام علي خير خلقه حبيب إله العالمين أبي‌القاسم محمّد و آله الطّاهرين سيّما بقية الله في الأرضين قال الله الحکيم: «لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ...
چهارشنبه: 22/آذر/1396 (الأربعاء: 24/ربيع الأول/1439)

تعیین حضرت علی(علیهالسلام)  به‌عنوان جانشین توسط عمر

 س. شيعه ادّعا مى‌کنند که عمر با على دشمن بوده است، امّا مى‌بينيم که عمر وقتى براى تحويل‌گرفتن کليدهاى بيت‌المقدس مى‌رود، او را جانشين خود در مدينه مقرّر مى‌نمايد. پس کجاست دشمنی عمر با علی؟

ج. حكايت تعيين اميرالمؤمنين علی‌(علیه‌السلام)  به‌عنوان جانشين توسّط عمر، از موضوعاتی است كه سيره امام و نيز سيره عمر آن را ردّ می‌كند.

امّا آنچه از سيره امام‌علی‌(علیه‌السلام)  مشهور است اينكه او خلافت و جانشينی رسول خدا‌(ص)  را حقّ شرعی خود می‌دانست و عمل كسی را كه بخواهد او را عامل و مأمور بر چيزی قرار بدهد قبول نمی‌كرد. آن حضرت در طول خلافت غاصبانه آن سه نفر بر همين سيره باقی بود و از تمام مناصب حكومتی كناره‌گيری می‌كرد و اين، خود نشان از اين دارد كه ايشان، حكومت آنها را غيرمشروع می‌دانست.

امّا درباره سيره عمر، اگرچه او ميل به اين مطلب دارد، اما همان‌گونه كه بارها گفته شد علی‌(علیه‌السلام)  بزرگ‌تر و با عزّت‌تر از آن بود كه اين ذلّت را بپذيرد.

بنابراين بر هيچ محقّق در تاريخ و آشنا به سيره اميرالمؤمنين علی‌(علیه‌السلام)  و آشنا با آن مواضع سلبی نسبت به اينها و كناره‌گيری از مناصب و مقامات، پنهان نيست كه اين حكايت، كذب محض است.

چگونه عمر، راضی به اين می‌شود كه امام‌(علیه‌السلام)  متولّی امری شود، درحالی‌كه همين عمر، شورا را با آن تركيب كذايی تشكيل داد تا از رسيدن اميرالمؤمنين‌(علیه‌السلام)  به مقام

 

خلافت و وصايت رسول‌الله‌(ص)  - كه منصوص ازطرف خداوند متعال بود - جلوگيری كند؛ (وَ سَيَعْلَمُ الّذِينَ ظَلَمُوا أيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ).[1]

 


[1]. شعراء، 227؛ «آنها كه ستم كردند به‌زودى مى‏دانند كه بازگشتشان به كجاست!».

نويسنده: