وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم. «وَ نُریدُ أنْ نَمُنَّ عَلَی اَلَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأرض وَنجْعَلَهُمْ أئِمَّةَ وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ» ... و این صدای خوش و روح‌افزای نوزادی است كه جهان را با قدوم خویش مبارك گردانیده است. نوزاد سر به سجده...
شنبه: 6 / 03 / 1396 ( )

 نام‌گذاری شیعیان با پیشوند عبد

س. انسان فقط مى‌تواند بنده خدا باشد چرا كه خداوند خودش فرموده: )بَلِ اللهَ فَاعْبُدْ(، پس چرا شيعيان، اسم‌های خودشان را عبدالحسين، عبدالعلیّ و عبدالزّهراء می‌گذارند؟

ج. گمان نمي‌کنم طرح‌کننده اين سؤالات، يک نفر سنّي، فهميده و عالم باشد. عوامانه و جاهلانه است که غير از بعض سلفي‌ها و وهّابي‌هاي عوام يا کم‌عقل در مقام ايراد و اعتراض به قومي که بزرگ‌ترين دانشمندان جهان از آنهاست اين حرف‌هاي واهي را بزند.

محال است که از مثل فخر رازي سنّي، يا آلوسي صاحب تفسير روح‌البيان و يا مثل قوشچي شارح تجريد و فريد وجدي و محمد عبده و صدها و بيشتر، اين سخنان - که مي‌توان حتي گفت کودکانه است - صادر شود. انصافاً که اهل‌سنّت بايد اين اشخاص]طراحان سؤال[ را محاکمه کنند که عار جامعه علمي اسلام از شيعه و سنّي هستند.

عبدالحسين، عبدالعلي، عبدالنّبي و عبدالرّسول، اين اسامي با (بَلِ اللّهَ فَاْعبُد)[1] چه ارتباطي دارد؟ عبد هرجا معناي خودش را دارد. هم به غلام مملوک، عبد گفته مي‌شود و هم به آدم‌های مخلوق، عبدالله می‌گویند.

 

عبدالله، بنده خدا، مخلوق خدا و مرزوق خداست. عبدالأمير يا عبدالأستاد و عبدالحسين عنوان مملوکيّت و سِمَت غلامي و اظهار پيروي و شناخت نبيّ و نبوّت و امام و امامت است.

 


[1]. زمر، 66. «بلکه تنها خداوند را عبادت کن».

موضوع: 
نويسنده: