وریز وجوهات
صبح امروز 5 شعبان المعظم 1439 (2 اردیبهشت1397) آقای دکتر کنعانی رئیس جدید دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در مصر با حضور در بیت مرجع عالیقدر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف با معظّم له دیدار کرد. ایشان در ابتدا، به تشریح بخشی...
چهارشنبه: 5/ارد/1397 (الأربعاء: 9/شعبان/1439)

 نام‌گذاری شیعیان با پیشوند عبد

س. انسان فقط مى‌تواند بنده خدا باشد چرا كه خداوند خودش فرموده: )بَلِ اللهَ فَاعْبُدْ(، پس چرا شيعيان، اسم‌های خودشان را عبدالحسين، عبدالعلیّ و عبدالزّهراء می‌گذارند؟

ج. گمان نمي‌کنم طرح‌کننده اين سؤالات، يک نفر سنّي، فهميده و عالم باشد. عوامانه و جاهلانه است که غير از بعض سلفي‌ها و وهّابي‌هاي عوام يا کم‌عقل در مقام ايراد و اعتراض به قومي که بزرگ‌ترين دانشمندان جهان از آنهاست اين حرف‌هاي واهي را بزند.

محال است که از مثل فخر رازي سنّي، يا آلوسي صاحب تفسير روح‌البيان و يا مثل قوشچي شارح تجريد و فريد وجدي و محمد عبده و صدها و بيشتر، اين سخنان - که مي‌توان حتي گفت کودکانه است - صادر شود. انصافاً که اهل‌سنّت بايد اين اشخاص]طراحان سؤال[ را محاکمه کنند که عار جامعه علمي اسلام از شيعه و سنّي هستند.

عبدالحسين، عبدالعلي، عبدالنّبي و عبدالرّسول، اين اسامي با (بَلِ اللّهَ فَاْعبُد)[1] چه ارتباطي دارد؟ عبد هرجا معناي خودش را دارد. هم به غلام مملوک، عبد گفته مي‌شود و هم به آدم‌های مخلوق، عبدالله می‌گویند.

 

عبدالله، بنده خدا، مخلوق خدا و مرزوق خداست. عبدالأمير يا عبدالأستاد و عبدالحسين عنوان مملوکيّت و سِمَت غلامي و اظهار پيروي و شناخت نبيّ و نبوّت و امام و امامت است.

 


[1]. زمر، 66. «بلکه تنها خداوند را عبادت کن».

موضوع: 
نويسنده: