وریز وجوهات
بسم الله الرحمن الرحیم اذا مات العالم ثلم فی الاسلام ثلمه لا یسدها شیء رحلت عالم ربانی مرحوم آیت الله آقای حاج سید مهدی ابن الرضا خوانساری رضوان الله تعالی علیه موجب تاثر و تاسف گردید. آن عالم خدوم، عمر مبارک خود را در راه اعلای کلمه الله و ترویج...
جمعه: 11 / 01 / 1396 ( )

فضایل حضرت امام‌حسن و امام‌حسین(علیهماالسلام)

س. ما قبول داريم كه شیعه فضايل مشخصی براى على، مانند پيشگام‌بودن در پذيرفتن اسلام، جهاد همراه پيامبرŒ و دانش فراوان و زهد قائل است. امّا سؤال این است که آيا مى‌تواند چنين فضايلى براى حسن و حسين در مقابل سعد بن ابى‌وقاص، عبدالرحمن بن عوف، عبدالله بن عمر و ديگر مهاجرين و انصار ارائه دهد؟

ج. عجيب است که در اين سؤال به بعضي از فضايل شخص علي‌(علیه‌السلام) ، مانند پيشگام‌بودن در پذيرفتن اسلام، جهاد همراه پيامبر‌(ص)  و دانش فراوان و زهد اشاره کرده و اعتراف مي‌نمايد اما در مراتب و مقامات بلند امام‌حسن و امام‌حسين‌(علیهماالسلام)  در کنار افرادي، مثل عبدالله بن عمر و سعد بن ابي‌وقاص و عبدالرحمان بن عوف شکّ مي‌کند!

بلي، اگر اصحابي را که به اتّفاق امّت داراي فضيلت و مقبول همه مي‌باشند اسم برده بوديد، مناسبتي داشت؛ امّا اين دو سه نفر، نقاط ضعف متعدّدي دارند که نام آنها در اين مقايسه، مثل قرار دادن عدم در برابر وجود و ظلمت در برابر نور است.

دراين‌باره لازم است که خودتان مروري به کتاب‌هاي خود داشته باشيد و فضايل و مناقب امام‌حسن و امام‌حسين‌(علیهماالسلام)  را در آنها بخوانيد و بعد يک همچنين سؤال بي‌پايه‌اي مطرح کنيد.

 

شما مي‌دانيد که آن گروه از اصحاب هم که در صحابت متعهّدانه رفتار کردند چه آنان که در عصر رسول خدا‌(ص)  بودند و چه آنان ‌که بعد از آن ‌حضرت بر ايمان ثابت ماندند، به‌زور در جنب مقام حسنين‌(علیهماالسلام)  طرف قياس نمي‌شوند.

طرّاح اين سؤال مثل اينکه سنّي نيست و گرنه حسنين‌(علیهماالسلام)  را با مثل عبدالله بن عمر زبون ضعيف - که پيشنهاد بيعت با حجاج نمود و او از دادن دستش به عبدالله بن عمر خودداري کرد و پايش را دراز نمود تا با او بيعت نمايد،[1] مقايسه نمي‌کرد.

هر سنّي اگر سنّي باشد حتماً شنيده است که پيغمبر فرموده است: «الحَسَن وَالحُسَين سَيِّدا شَبابِ أهْلِ الجَنَّةِ»[2]، «إنّى أحبُّهُما فأحبّهما وأحبّ مَنْ يُحِبّهُما»[3] و هر سنّي اين آيه را خوانده که: )وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى **إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى([4] اگر کسي سنّي حقيقي باشد، اين جمله‌ها را وحي مي‌داند.

 

 

[1]. ر.ک: ابن ابی‌الحديد، شرح نهج‌البلاغه، ج13، ص242.

[2]. احمد بن حنبل، مسند، ج3، ص3؛ ترمذی، سنن، ج5، ص321؛ «حسن و حسین سرور جوانان اهل بهشتند».

[3]. ترمذی، سنن، ج5، ص322؛ «همانا منِ (پیغمبر) دوست دارم آن دو را و دوست دارم هرکس که آنها را دوست بدارد».

[4]. نجم، 3 - 4. «و هرگز ازروى هواى نفس سخن نمى‏گويد! آنچه مى‏گويد؛ چيزى جز وحى كه بر او نازل شده نيست».

نويسنده: